Waarom het hebben van een tweeling zo bijzonder is

‘Natuurlijk hebben ze ook wel eens ruzie, maar verder gaat het er bijna organisch aan toe’

Kids

Een tweeling hebben is bijzonder – om veel redenen. Famme ging in gesprek met tweelingmoeders Valérie en Annemarie over hoe leuk, intens en bij vlagen best wel pittig het kan zijn om een tweeling te hebben.

‘Wat gaaf!’ zei mijn vader toen ik vertelde dat er niet één, maar twee kleindochters in mijn buik zaten. Zelf was Annemarie nog niet overtuigd van de ‘gaafheid’ daarvan. Nu wel. ‘Het allerleukste, meest bijzondere is toch wel om de band tussen de twee te zien.’

Voor Valérie (35) betekende de geboorte van Wieger en Lauren – in oktober een jaar geleden – haar eerste kennismaking met het moederschap. Annemarie (38) was al moeder van een zoon van 3,5 toen haar eeneiige dochtertweeling ter wereld kwamen, nu bijna 3,5 jaar geleden.

1. De band tussen een tweeling is onverwoestbaar

Valérie: ‘Ze zijn natuurlijk al vanaf het allereerste moment in hun leven, in de buik, al samen. Daardoor voelen ze elkaar moeiteloos aan. Ik vind het bijzonder om te zien hoe die interactie alleen maar mooier en intenser wordt naarmate ze ouder worden.’

Annemarie: ‘Die band vind ik toch wel het leukste aan het hebben van een tweeling. Het gaat allemaal zo lief en natuurlijk, bijna organisch tussen ze. Wij vinden tweelingen allemaal heel bijzonder, terwijl het voor hun heel normaal is dat de ander er altijd is.’

2. Het is goed om de kinderen af en toe van elkaar te scheiden

Valérie: ‘Ik ben zo ver nog niet, maar ik zie wel in hoe belangrijk het is dat ze ook hun eigen leven hebben later. Dus ik neig er wel naar om dat te stimuleren.’

Annemarie: ‘Mijn dochters hebben een hele sterke band, maar wij stimuleren het ook dat ze af en toe zonder elkaar zijn. Zo zitten ze op de opvang allebei in een andere groep om zo ook de ontwikkeling van hun eigen persoon te stimuleren én ze te laten ervaren hoe af en toe is om zonder elkaar te zijn. Ik wil graag dat ze niet altijd maar ‘de tweeling’ zijn. Mijn moeder is deel van een twee-eiige tweeling en zij vond het niet altijd leuk dat ze altijd als ‘de tweeling’ gezien werd, misschien dat ik er daarom extra bewust mee bezig ben.’

Annemarie met haar eeneiige tweeling

3. Is een strak schema echt zo belangrijk?

In koor: ‘Ja!’ Valerie houdt strak vast aan Gina Ford. ‘Iedereen denkt altijd dat het heel zwaar is om een tweeling te hebben, maar door het hebben van zo’n strak schema en tegelijk eten en slapen, ervaren wij dat veel minder. Misschien werkt het niet voor iedereen, maar voor ons is het echt geweldig.’

Bij Annemarie gold ook een vast ritme met gezette tijden. ‘Een van de eerste dingen die ik dacht toen we wisten dat we een tweeling zouden krijgen, is dat we niet te veel zouden rommelen met een ritme, zoals we bij onze oudste nog wel hadden gedaan. Toen de meisjes uit het ziekenhuis kwamen, hebben we een vast ritme aangehouden. Als de een wakker werd en wilde drinken, maakten we de ander ook wakker om mee te eten. Soms was er eentje nog niet moe als we ze naar bed brachten, maar dan legden we ze toch tegelijk in bed en vielen ze vanzelf op hun eigen tijd in slaap. Het feit dat ik al een kind had, maakte waarschijnlijk wel dat ik dat eerder deed, waar dat misschien voor een nieuwe moeder lastiger is. Hoe dan ook denk ik wel echt dat ze door dat strakke schema veel makkelijker geworden zijn.’

4. Eén-op-één tijd doorbrengen is een uitdaging

Annemarie: ‘Ja, dat blijft voor mij persoonlijk wel het grootste ‘dilemma’. Ik heb in de praktijk toch wel heel vaak het gevoel dat ik een van de twee – en dan heb ik het nog niet eens over m’n zesjarige zoon die ook aandacht wil – tekort doe. Voor mijn zoon had ik de eerste jaren van zijn leven veel meer aandacht, deed ik veel meer met hem, terwijl ik het nu al heel wat vind als ik met een van de meisjes even naar de supermarkt ga, of een autoritje met de ander maak. Ook al geven ze (nog) niet aan dat ze er expliciet behoefte aan hebben en het lijkt of ze het gewoon ‘normaal’ vinden dat de ander er altijd bij is, vind ik het persoonlijk wel erg belangrijk om te doen. Al was het maar omdat je weer andere dingen en kanten van je kind ziet als je alleen met haar bent.’

Valérie: ‘Ik merk nu al hoe belangrijk het is, en hoe leuk het is om die een op een tijd met ze door te brengen. Het zijn gewoon twee aparte, totaal verschillende kinderen die toevallig tegelijk in mijn buik gezeten hebben.’

Tweeling Wieger (l) en Lauren (r)

5. Voor een broer(tje) of zus(je) is het lastig aansluiting te vinden bij de tweeling

Annemarie: ‘Niet per se waar. Het is waar dat de meiden vaker samen spelen, maar dat kan ook met leeftijd te maken hebben en omdat ze vaker samen zijn – hun broer zit immers op school. Hij speelt daarentegen ook heel goed met een van de twee samen. Met z’n drieën tegelijk is van alle opties de minst waarschijnlijke. Hij vindt het vooral soms irritant hoeveel aandacht de tweeling krijgt, op straat bijvoorbeeld. Of hij vraagt wanneer ik eindelijk bij hem in de kamer kom, omdat ik wel heel lang bij de tweeling geweest ben.’ Valérie kan zich op haar beurt soms ‘buitengesloten’ voelen: ‘Soms moeten ze enorm om elkaar lachen, terwijl ik geen idee heb wat er zo grappig is.’

6. Voor vriendjes of vriendinnetjes is het lastig aansluiting te vinden bij de tweeling

‘Dat zie ik nog niet zo,’ zegt Annemarie. ‘Op de opvang zie ik mijn dochters zowel met elkaar spelen, maar net zo makkelijk en leuk met andere kinderen.’

7. Ze gaan niet altijd gelijk op in ontwikkeling

Annemarie: ‘Helaas, waar de ene dochter vrij relaxed van luier naar potje/wc ging, is het voor de ander een heel spannend ding. Zij kiest dus vooralsnog voor de ‘veilige’ luier, maar ik hoop dat ze het voorbeeld van haar zus durft te volgen.’

Valérie: ‘Bij ons gaat dit tot dusver zeker op. Meisjes gaan sneller, zeggen ze altijd. Lauren gaat in fysiek opzicht harder dan Wieger: zij loopt al bijna los terwijl Wieger nog rondschuift op z’n billen. Maar Wieger heeft bv veel meer rust om een boekje te lezen en plaatjes te kijken. Soms lijken dat ook momentopnames, want over het algemeen wisselen ze elkaar op verschillende vlakken af.’

‘Op de opvang zie ik ze net zo makkelijk met andere kinderen spelen’

8. Karakters kunnen, ook al zijn ze eeneiig, behoorlijk verschillen

Annemarie: ‘Vandaar ook dat de ontwikkeling niet compleet parallel loopt. Mijn ene dochter lijkt veel meer op haar oudere broer dan op haar tweelingzus.’

9. Ze letten altijd op elkaar

Valérie: ‘Ook al zijn ze nog geen jaar, ik zie nu al dat ze ontzettend met elkaar bezig zijn. Als er paniek is, als bijvoorbeeld de een zich verslikt, dan is de ander meteen stil en kijkt bezorgd. Of als Lauren nog boven is terwijl Wieger al beneden is, dan zie je echt dat ze om zich heen gaan kijken: ‘waar is ze nou?’

Annemarie: ‘Je ziet dat ze er altijd voor elkaar zijn en voor elkaar willen zorgen. Ze kunnen ruzie maken om een stuk speelgoed, maar net zo makkelijk delen.’

10. Ze kunnen elkaar goed entertainen

Annemarie: ‘Dat is echt fantastisch aan een tweeling: er is altijd een speelmaatje van dezelfde leeftijd. Ook wel eens irritant natuurlijk, want soms wil je dat ene stuk speelgoed gewoon voor jezelf. Maar mijn meiden doen heel veel rollenspellen en hebben vaak niet eens speelgoed nodig.’

Valérie: ‘Totdat het misgaat, want het idee dat tweelingen nooit ruzie maken is echt onzin. Af en toe wordt er aan haren getrokken of geduwd, maar ze kunnen soms ook een uur naast elkaar zitten en met elkaar ‘spelen’ of gewoon de slappe lach hebben.’

Wieger en Lauren kunnen elkaar soms behoorlijk goed vermaken

11. Je wordt er behoorlijk fit van

Valérie: ‘We hebben een huis met meerdere trappen. Het feit dat ik soms de hele dag van de ene naar de andere verdieping sjouw met elke keer een baby op m’n arm, maakt dat ik behoorlijk snel na de bevalling weer fit was. En blijf!’

Dat beaamt Annemarie volmondig: ‘Het is zeker in het begin echt topsport!’

Annemarie is naast moeder ook oprichter van TwinZine, een online magazine voor (ouders van) tweelingen. Omdat ze, in aanloop naar de geboorte van haar tweeling, ontdekte dat informatie over tweelingen niet zo voor het oprapen lag als informatie voor moeders van een kind. Hoewel ze in haar eigen omgeving – haar moeder is deel van een tweeling – terecht kon, was het ook genoeg reden om een eigen site te beginnen.

De waarheid over het opvoeden van een tweeling

Meer leuke content? Like ons op Facebook