Vader schrijft brief aan dochter: ‘Dit is waarom ik niet direct een band met je had’

Eva Dusch 29 jul 2016 Kids

De liefde die je voor je pasgeboren kind voelt is onbeschrijfelijk. Maar wat als je dit niet meteen voelt? Behalve twijfel? En vooral een heel groot schuldgevoel? Vader Patrick O’mally schreef er emotionele brief over aan zijn dochter.

Als zelfbenoemd ‘amateur ouder’ schrijft hij aan zijn driejarige dochter Lola, over hoe hij zich na de geboorte niet meteen verbonden voelde met haar. Hij deelde zijn brief met moederblogger Constance Hall van Queens of Constance om aandacht te krijgen voor deze vragen en twijfels.

‘177 weken, 88 nachten, 40 maanden en 3 jaar. Zo lang heb ik van je gehouden. Je bent geboren als baby. Diepzinnig, ik weet het. Maar het is belangrijk.’ Vervolgens schrijft hij: ‘Als ik had geweten hoe veel ik van jou zou gaan houden, had ik geprobeerd het moment van jouw geboorte zo precies mogelijk vast te leggen. Het was lang, wij waren moe en je wilde er maar niet uitkomen. Ik herinner me nog dat ik heel bang was, en de rubberachtige navelstreng die ik met trillende handen doorknipte.’

Vader en dochter

Vader en dochter

Schuldgevoel

Terwijl zijn vrouw en dochter nog steeds in het ziekenhuis liggen, keert hij alleen huiswaarts. De kersverse vader voelt op dat moment een storm aan emoties, maar heeft nog geen flauw benul van welke invloed de baby op zijn leven zal hebben. De dagelijkse routine van slapen, opstaan en ziekenhuisbezoeken wisten hem niet voor te bereiden op Lola’s eerste nacht thuis. En hoe moest hij weten wat hij moest doen? ‘Bij sommige ouders is het liefde op het eerste gezicht, maar anderen hebben meer tijd nodig om tot dit punt te komen’, schrijft hij. ‘Is dat een verschrikkelijk ding om te zeggen? Of wordt van mij verwacht dat ik op een roze wolk zit, waardoor ik me nu zo’n ‘slecht’ persoon voel?’

ad_213783898-e1469604639297

Rolmodel

Patrick maakte zich ook vooral veel zorgen of hij wel een goede vader zou zijn, wat hij toeschrijft aan zijn eigen ervaring met zijn vader. ‘Mijn mannelijke rolmodel was niet echt een positieve toevoeging aan mijn leven, dus hoe kan ik een positieve invloed hebben op haar leven? Een miljoen gedachten, gevoelens en emoties vertroebelen mijn zicht en leiden me af van dit wonder.’ Hoewel Patrick angsten had zoals elke ouder, bijvoorbeeld of de baby wel goed at, gezond was, goed sliep, of haar tandjes goed doorkwamen en hoeveel poep te veel poep was, realiseerde hij zich al die tijd niet dat deze angsten horen bij een goede en zorgzame vader.

Bijzondere momenten

Hij schrijft zijn brief niet alleen aan zijn dochter, maar ook aan alle ouders die hetzelfde hebben gevoeld als hem. Of hier nu doorheen gaan. De twijfels en schuldgevoelens, omdat je niet meteen die diepe connectie voelt met je kind. En vooral de mooie en unieke momenten die je moet koesteren. ‘Het enge is dat je maar met je ogen hoeft te knipperen en alles is weer anders. Fases komen en gaan, en wanneer het eenmaal voorbij is, kun je het nooit meer terughalen. Man, wat had ik bepaalde momenten graag even stop willen zetten. Bevriezen. Om alles goed in me op te kunnen nemen. Over niet al te lange tijd zullen deze momenten herinneringen zijn, en slechts beelden in een fotoalbum.’

Hij eindigt zijn brief met de ontroerende conclusie: ‘Wanneer ik verliefd op je werd? Vanaf het moment dat ik je ontmoette. Ik wist het alleen nog niet. 107,048,700 seconden. 1,784,145 minuten. 29,735 uur. 1238 dagen. 177 weken. 88 nachten. 40 maanden. 3 jaar. Zolang hou ik al van jou.’

Heb jij als vader ook wel eens geworsteld met dit soort twijfels en vraagstukken? Praat erover mee op Facebook.

Lieve (aanstaande) papa’s, lees onderstaand artikel en wees gewaarschuwd! 20 dingen die niemand hem vertelt over het vaderschap>

Reageer op artikel:
Vader schrijft brief aan dochter: ‘Dit is waarom ik niet direct een band met je had’
Sluiten