Vaders die meer tijd met hun kind doorbrengen, worden betere vaders (en partners)


Kids


Geef het maar toe: als moeder de vrouw van huis is, maakt ze zich stiekem zorgen. Deels omdat dat in haar natuur zit, maar ook omdat ze zich afvraagt of papa het allemaal wel rooit. Natuurlijk, hij houdt onmetelijk veel van het grut, dus aan liefde geen gebrek, maar redt ‘ie dat allemaal wel met broodtrommels die ingepakt moeten worden, hockeytrainingen die toch echt op tijd beginnen, bedtijden enigszins in acht gehouden zouden moeten worden en, jaja, daar is ‘ie: komt er ook nog iets terecht van de huishoudelijke taken?

Inderdaad: die afwas blijft meestal staan en ach, wat maakt die warming-up tijdens de training nou helemaal uit, maar het komt altijd helemaal prima in orde als mama zich er even niet mee bemoeit. Sterker nog: een vader die langere tijd alleen voor jonge kinderen zorgt, ontwikkelt een veel betere, closere band met zijn kinderen.

Het begin van de vader-kind band


Dat is de boodschap van een boek dat recentelijk werd gepubliceerd: Comparative Perspectives on Work-Life Balance and Gender Equality. De ontwikkeling van de vader-kind band begint logischerwijs gelijk in de periode na de geboorte, rondom het heikele punt dat ‘vaderschapsverlof’ heet. Daar houden landen uiterst verschillende afspraken en regels op na: zo krijgen Nederlandse vaders beduidend minder tijd met hun pasgeborene als vaders in Scandinavische landen krijgen.

Papa in de rol van assistant

Onderzoek laat zien wat er gebeurt als de vader na de geboorte een tijdje solo voor het nieuwe kind zorgt: het betekent een breuk met de traditionele manier waarop gezinnen opereren. Normaliter is het toch meestal de moeder die de meeste tijd met het kind doorbrengt, waardoor de rolverdeling (al dan niet onbewust) automatisch zo uitpakt dat moeder de ‘eerste verzorger’ is, en papa vaak meer in de rol van assistant schiet.

een gefrustreerde moeder en vader die koortsachtig naar zijn rol zoekt

Het probleem treedt dan vaak op als moeder na haar verlof weer gaat werken, maar die rolverdeling in tact blijft. Het resultaat: een gefrustreerde, vermoeide moeder en een eveneens gefrustreerde vader die koortsachtig zoekt naar zijn rol.

LEES OOK: Deze comic laat het verschil tussen vaders en moeders exact zien

Hallo, gelijkwaardigheid!


Dat plaatje verandert radicaal als de vader de gelegenheid krijgt (neemt?) om nadat mama’s verlof afgelopen is, zelf ook een paar weken of zelfs maanden de zorg voor het kind op zich te nemen. Inderdaad, dat moet allemaal maar kunnen met de werkgever, inkomsten en andere praktische bezwaren, maar het heeft een enorme impact, aldus de onderzoekers.

Strijdpunten

Na zo’n periode is papa namelijk in geen velden of wegen meer alleen een assistant, maar een gelijkwaardige, uiterst competente, betrokken en verantwoordelijke vader die precies weet wat er wel en niet moet gebeuren – zowel met het kind als in het huis. Waarmee een van de fundamentele strijdpunten tussen veel mannen en vrouwen op slag geëlimineerd is: in huis is ineens sprake van seksegelijkheid. Hoezee!

In het boek vertelt de 34-jarige Finse vader, Pekka, hoe hij zijn half jaar alleen met zijn eenjarige zoon beleefd heeft. In Scandinavië hebben mannen veel meer recht op vaderschapsverlof dan elders ter wereld. ‘Door full-time voor mijn zoon te zorgen zonder dat mijn vrouw in de buurt was, kwam ik in helemaal in het ritme van mijn zoon terecht, in plaats van dat ik de zorg voor hem in de snelheid van mijn volwassen, werkende leven moest proppen.’ Volgens Pekka is hij daardoor een stuk competentere vader geworden, die veel beter op de wensen en behoeften van zijn kind kan inspelen’.

Nieuwe dimensie aan het vaderschap


Onderzoek voor het boek werd uitgevoerd door onderzoekers uit elf verschillende landen, die eenduidig tot dezelfde conclusie komen: het vaderschap, en hoe een vader dat beleeft, verandert drastisch wanneer vaders de mogelijkheid hebben om langere periode alleen voor de kinderen te zorgen. ‘Ten goede’, wordt daar ten overvloede aan toegevoegd: vaders die deze kans krijgen of gekregen hebben, interacteren meer met hun kinderen én leveren een grotere bijdrage aan huishoudelijke taken.

Speerpunten

Potverdikkie, daar heb je twee speerpunten te pakken waar veel ouders over kibbelen. En ook dat bewijst het onderzoek: de kans dat ouders na een periode van solo-vaderschapsverlof een betere relatie hebben is groot, met meer onderling begrip en toewijding. Of het daadwerkelijk een een-op-een causaal verband is, kan nog niet met zekerheid gesteld worden, maar feit is dat in landen als Zweden en Noorwegen (waar vaders recht hebben op meer vaderschapsverlof – tot 10 weken volledig betaald verlof) stellen vaker een derde kind krijgen.

mannen in Nederlands krijgen maar twee dagen verlof

Nederlandse strijd voor meer verlof


In Nederland is het thema vaderschapsverlof al langer een punt van discussie: in ons land hebben mannen officieel recht op slechts twee dagen betaald verlof. Een man kan meer dagen vrij vragen, maar dan gaat het niet om betaald verlof, maar dient de man vakantiedagen op te nemen. Gelukkig zijn wij niet de enige die dat nogal mager vinden: ook minster van Sociale Zaken en Werkgelegenheid Lodewijk Asscher maakt zich hard voor uitbreiding van het vaderschapsverlof. 

Of dat lukt, is nog maar de vraag, maar dat er hier voorlopig geen sprake is van Scandinavische vaderschapstaferelen, staat vast.

Fijne band

En dan is het scenario waarbij mannen ‘zomaar’ een paar maanden vrij kunnen nemen ineens heel ver weg. Je moet het je financieel maar kunnen permitteren, papa moet het kunnen regelen op werk (zonder dat ‘ie nadien op straat staat) en niet onbelangrijk, hij moet het zelf ook willen. 

De nuance én de moraal van het verhaal: laten we zaken in perspectief blijven zien. Natuurlijk kunnen vaders die geen maanden alleen met hun kind(eren) doorbrengen óók een hele goede, fijne band met ze ontwikkelen én daarnaast doen ze heus wel eens af en toe iets in het huishouden (hopelijk).

Impact

Wat de onderzoekers vooral willen, is overheden en werkgevers duidelijk maken dat de wetten en regels die zij over dit soort thema’s vastleggen, wel degelijk flinke impact kan hebben op hoe families functioneren, en op vaders in het bijzonder.

Yes! Positieve, betrokken vaders voeden vrolijkere en mentaal gezondere kinderen op

Meer leuke content? Like ons op Facebook