Vaders komen er (net als Brad Pitt) meestal bekaaid af na scheiding

En dat is vooral een ramp voor hun kinderen

Persoonlijk

Dit ‘nieuws’ kan je niet ontgaan zijn: arme Brad Pitt mag zijn kinderen maar 5 uur per week zien sinds de scheiding. Nu is het een alweer even geleden dat ik Brad heb gesproken en weet ik dus niet het fijne van de Brangelina-scheiding, maar een ding weet ik wel: dit is slecht nieuws voor zowel Brad als zijn kinderen.

Dat scheiden echt lijden is, weten we allemaal. Bijna niemand staat te juichen als een relatie stuk gaat. Zeker niet als er kinderen bij betrokken zijn. Maar het grootste lijden zit hem vooral in de relatie tussen vader en kind als we de cijfers mogen geloven. Het Centraal Bureau voor de Statistiek bracht in juni een onderzoek over scheiden naar buiten waarin zelfs gesproken wordt over ‘de desastreuze effecten van een scheiding op de relatie van kinderen met hun biologische vader.’

Papa op een zijspoor

Omdat je hopelijk gelukkig getrouwd bent, en van plan bent om dit nog heel lang te blijven, wat ‘ver-van-m’n-bed-cijfers’ van het CBS rond scheiden. Eén op de zeven kinderen maakt een echtscheiding mee. Na een scheiding blijven de meeste kinderen (80 procent) bij hun moeder wonen en 15 procent van de gescheiden paren gaat voor het co-ouderschap. Slechts 5 procent van de kinderen gaat na de scheiding bij vader wonen. Na de scheiding heeft 20 procent van de kinderen geen contact meer met de uitwonende ouder, meestal de vader. Nog eens 20 procent van de kinderen noemt de relatie met hun vader slecht.

Lang verhaal kort: vaders zijn vaak de lul (sorry) als er gescheiden wordt. Nog steeds kunnen we wel zeggen, want jarenlang vond iedereen het volkomen normaal als rechters en moeders een vader na een scheiding buitenspel zetten. En ondanks dat papa allang niet meer die man is die op zondag het vlees snijdt, wordt papa anno 2017 na een scheiding nog steeds vaak op een zijspoor gezet. En dat is niet alleen verschrikkelijk voor deze vaders, maar minstens zo verdrietig en zelfs schadelijk voor de kinderen die hierbij betrokken zijn.

LEES OOK: 8 dingen die elke vrouw wil weten over scheiden (of het voorkomen ervan)

Psychische gevolgen

Zoals we allemaal weten, wil elk kind dat papa en mama samen zijn. Zelfs als ze elkaar dagelijks de tent uitvechten. Nu is dat natuurlijk niet realistisch, maar ja, dat zien kinderen niet. Gaan ouders toch scheiden, dan is het voor hun kinderen volgens experts cruciaal dat ze met beide ouders een goede band houden. En dat papa en mama niet slecht over elkaar praten. Allemaal open deuren lijkt me, maar toch gaat het vaak mis. Mama is woedend dat papa er vandoor is gegaan met de secretaresse (of zoals Brad met een tegenspeelster als we de bladen mogen geloven) en wat doet mama dan? Juist, papa straffen door hem het contact met de kinderen te ontnemen en ze tegen hem op te stoken. Dom! Niet doen! Hartstikke schadelijk voor de kinderziel namelijk.

Bam! Daar dondert mama van haar voetstuk

Kinderen kunnen hier zelfs een heftige psychische stoornis aan overhouden genaamd PAS: Parental Alienation Syndrome. Het komt er in het kort op neer dat kinderen door het loyaliteitsconflict (Ik vind papa wel lief, maar dat mag niet van mama, dus zeg ik maar van niet) en de vervreemding van een ouder (een paar uur per week: dag goede band!) fysieke en geestelijke klachten krijgen. We hebben het dan over depressie, identiteitsproblemen, het niet kunnen aangaan van relaties, angst, drugs- of alcoholmisbruik en nog meer ellende. Bedankt mam! En dan komt er vaak ook nog een dag dat de kinderen toch contact met papa krijgen en de andere kant van het verhaal horen. En tot de schokkende ontdekking komen dat papa wel een leuke vent blijkt te zijn, die dolgraag contact met z’n kinderen had gewild en elke dag aan ze heeft gedacht. Bam! Daar dondert mama van haar voetstuk. En de kinderen hebben er weer een trauma en psychische schade bij.

LEES OOK: 10 dingen die je voor je kinderen kunt doen als je gaat scheiden

Zo kan het ook

Er is volgens deskundige maar één oplossing voor deze ellende: aardig blijven of in elk geval respect tonen voor je ex-partner en je kinderen contact met hun vader (in een enkel geval moeder) gunnen. Hoe je zelf ook over je ex denkt. En dat kan. Echt. Ik ken genoeg voorbeelden van stellen die het na de scheiding geweldig voor elkaar hebben. Hoe pijnlijk de breuk ook was voor de ex-geliefden (vaak geen wederzijdse keuze en een niet chique affaire die de bom deed barsten), hoeveel tranen er ook rolden en lelijke woorden er ook vielen; inmiddels kunnen ze goed met elkaar door een deur. Zo goed zelfs dat Pakjesavond en Kerstmis in veel gevallen nog steeds worden gevierd met mama, papa en soms zelfs de nieuwe vriend of vriendin van, met aanhang. De tijd met de kinderen wordt eerlijk verdeeld en er wordt soms zelfs nog samen op vakantie gegaan. Oke, dat gaat ver, maar het kan. Natuurlijk zouden ook hun kinderen dolgraag willen dat papa en mama elkaar weer verliefd in de armen vielen, maar omdat ze beide ouders nog zien en deze goed met elkaar omgaan, heeft geen van hen echt last van de scheiding gehad.

Als je een beetje je best doet en hij ook, zitten jullie volgend jaar misschien met z’n allen aan het kerstdiner

Dus Angelina, strijk over je hart. Laat je woede en verdriet los en laat Brad gewoon weer gezellige dingen met z’n kinderen doen. Eventueel onder begeleiding want ik weet niet wat het verhaal is, maar 5 uur? Serious?! En als je een beetje je best doet en hij ook, zitten jullie volgend jaar misschien met z’n allen aan het kerstdiner. Hoe leuk zou dat zijn? Je zou jullie 6 ‘rainbowkids’ er ongetwijfeld zielsgelukkig mee maken.

Moet je er niet aan denken om te scheiden? Vooral met het hele gezin dagelijks samen aan tafel eten, want (zeggen onderzoekers): ouders die samen met hun kinderen eten, scheiden minder vaak.

Meer leuke content? Like ons op Facebook