Vaders zijn mannen, geen halve idioten

Je kunt heus wel een paar dagen de hort op

Persoonlijk

Vrijdag ga ik een weekend met vriendinnen naar Texel. Even niks. Of nou ja: lekker eten, drinken, bijkletsen, fietsen, wandelen, uit eten gaan, kroeg hangen en uitslapen. Noem dat maar niks. Maar geen kinderen dus. Die blijven thuis. Net als De Man.

Ook al staat het al een tijdje in onze agenda’s, op het boeken van ons huisje en het zorgen voor ontbijt na, heb ik niet echt veel tijd in de voorbereiding gestoken. Dingen als: ‘Wat doe ik in m’n weekendtas? Neem ik nog een boek mee? Waar gaan we eten? Wat mogen we echt niet missen?’ Moet ik straks allemaal last minute bedenken. Een goede voorbereiding is er bij ingeschoten, aangezien ik duizend deadlines had, ook nog wilde sporten en ‘moest’ helpen op school.

‘Jij legt dan toch ook hun kleren klaar en kookt toch ook een paar dagen vooruit, toch?’

Heel anders dan toen een vriendin van me laatst vier dagen wegging. Zij maakte zich een week daarvoor al zorgen. Want: hoe moest dat met het avondeten? Hoe wisten de kinderen wat voor kleding ze aan moesten trekken? Zou haar man ze niet vergeten in bad te doen? Zou hij ze niet te laat ophalen bij de naschoolse opvang? En wist hij eigenlijk wel waar hun dochter op balletles zat? Ze liet een gedetailleerd schema achter voor haar man ‘voor het geval dat’, want ‘je wist maar nooit’.
Ik vond er het mijne van. En keek haar met opgetrokken wenkbrauwen aan. En dat zag zij dan weer. ‘Wat is er? Hoe doe jij dat dan als je een paar dagen weggaat?’ Ik: ‘Hoe doe ik wat?’ Zij: ‘Nou, hoe laat je ze achter? Man en kids? Jij hebt dan toch ook schema’s klaarliggen, legt toch ook kun kleren klaar, kookt toch ook een paar dagen vooruit? Toch?’

Ze bestaan kennelijk nog: moeders die denken dat hun man niets kan. Althans, niet veel

‘Nee, nee en nog eens nee! Natuurlijk niet!’
Daar raakte ze me kwijt. Waarom is dat nodig?
Komt je man van een andere planeet? Heeft hij de kinderen nog nooit aangekleed? Mijn man is de vader van mijn kinderen. Hij weet hoe hij ze dagelijks ontbijt moet geven, is gediplomeerd tandenpoetser-bij-kinderen, weet dat het bij onze kinderen heel goed werkt om ze eerst rauwkost te geven voordat we gaan eten (hebben ze die vitaminen alvast binnen) en ook de school weet hij zonder problemen te vinden. Hij zal ‘t wel overleven.

De meeste moeders die ik ken, zijn behoorlijk relaxed). Maar toch, ze bestaan kennelijk nog: moeders die denken dat hun man (ja, de vader van hun kinderen, die man) niets kan. Althans, niet veel. En niet zonder duidelijke instructies, liefst in viervoud.

Waar een andere moeder hele schema’s opstelt zodat het thuis op (haar) rolletjes blijft verlopen, heb ik dat helemaal niet nodig. Waarom niet?

Mijn man hoeft geen applaus omdat hij een weekend lang ‘mijn’ taakjes overneemt

Mijn man is gewoon een goede man. Hij hoeft geen applaus omdat hij een weekend lang ‘mijn’ taakjes overneemt. Please zeg. Ik snap die vrouwen niet die helemaal in de zevende hemel lijken te zijn, als hun man een keer heeft gekookt. Heel knap, dat je die pasta in het water hebt gegooid en die kant-en-klare saus hebt warm gemaakt. Een staande ovatie. Nou, ik ben de laatste die gaat staan.
Ik ben gezegend met een man die ZZP’er is en die toevallig vaak vanuit huis werkt. Hij doet dus altijd al veel in ons gezin. Of ik nou thuis ben of niet. Sterker nog: hij heeft doorgaans veel meer taken dan ik. Hij brengt de kinderen vaker naar school en haalt ze op. Doet meestal boodschappen. Kookt meer dagen dan ik en is de enige die stofzuigt. Zo. Dus wat zou ik in godsnaam op dat lijstje moeten zetten? Wat voor schema zou ik moeten maken?

Om eerlijk te zijn, vind ik het heel verwarrend als moeders denken dat ze wel zo’n lijstje moeten maken, omdat ze anders niet met een gerust hart het huis kunnen verlaten. Toen mijn man een paar jaar terug voor anderhalve week in New York zat, vroegen maar weinig mensen ‘hoe ik dat toch zou gaan doen, zonder hem’. Terwijl: ik had wel wat schema’s kunnen gebruiken. Of een nanny én schoonmaakster, dat was nog beter geweest.

Vaders, ik hou van jullie allemaal, maar ik ga geen gat in de lucht springen alleen maar omdat je je als een ouder gedraagt

Goed, ik heb misschien de mazzel met een halve thuisblijfvader, maar geloof me, ook als mijn man niet vaker thuis was geweest dan ik, dan nog had hij heus wel wat van ‘mijn’ dagelijkse taken kunnen overnemen. Dat je man ze niet vaak doet, wil niet zeggen dat hij ze niet kán doen. Bovendien zijn die lijstjes toch ook een vorm van betutteling. Betutteling van de ergste soort.

Papa’s met schoolgaande kids, ik hou van jullie allemaal, maar ik ga geen gat in de lucht springen alleen maar omdat jullie je als een ouder gedragen. Je bent ertoe in staat. Je bent intelligent. Je bent er goed in. En je doet het al de hele tijd!

Ben jij het hiermee eens of maak jij de volgende keer dat je weggaat, weer keurig een lijstje voor je man? Praat mee op Facebook.

Wist je dat vaders die de was doen, ambitieuze(re) dochters krijgen? Heb jij die mazzel? Of geef je hem vandaag alsnog een snelcursus ‘Zo doe ik de was’?>

Meer leuke content? Like ons op Facebook