Voor moeders die zichzelf ook af en toe de leukste moeder vinden

Muriel Oonincx 28 apr 2016 Columns

Deze week had ik zo’n moment, waarop ik me even de allerleukste en liefste en stoerste moeder van Nederland vond. Totaal in mijn nopjes met mijn rol als moeder die alles voor haar kroost over heeft. Beschaamd als we zijn om onszelf op de borst te kloppen, besluit ik om dat taboe dan maar eens te doorbreken.

We leven Koningsnacht 2016, het is 20.00 en de voorspellingen voor Koningsdag beheersen het nieuws, de gesprekken in elke groepsapp (ik noem een app Buurtcommittee KD2016) en thuis aan de keukentafel vertellen we onze kinderen dat het morgen niks wordt met de vrijmarkt en het verkopen van alle peuter- en kleuterrotzooi -speelgoed van de afgelopen jaren.

Trillende lip

Dikke tranen lopen er over de wangen van mijn oudste. Hij heeft er zo naar uitgekeken om met een kleedje geld te gaan verdienen voor in zijn spaarpot. Hij spaart al een jaar voor een iPad Mini en hier en nu op deze Koningsdag ging hij zijn slag slaan. De andere twee vinden het ook moeilijk (lees: slaan hun arm om hun grote broer en pinken melodramatisch een traan mee), maar haken wel af bij onze schets van barre kou en striemende regenvlagen. De trillende lip en dikke traan maken echter zo’n indruk op mijn weke moederhart dat ik besluit om toch de voorzorgsmaatregelen te treffen voor als het enigszins toelaatbaar weer wordt. De man geeft me een bemoedigende kus en duikt achter zijn computer (‘ik vind je een bikkel’ werpt hij me nog na).

Het regent en het is vrieskoud. Ik heb een koplamp op mijn hoofd en draag een feloranje Rains regenjas

En zo stiefel ik op mijn bakfiets (we leven een paar maanden zonder auto) richting Naarden Vesting om een mooi plekje af te tapen. ‘Gek genoeg’ is er geen hond te bekennen en ben ik de eerste en enige die zich op het terrein van de vrijmarkt begeeft.

moeder van het jaar

Ik koers verder richting Bussum naar onze opslag om daar stukken zeil te halen en de dozen met oud speelgoed van de jongens. Het regent en het is vrieskoud. Ik heb een koplamp op mijn hoofd en draag een feloranje Rains regenjas.

Een veer

In plaats van me te schamen om mijn outfit of mezelf zielig te vinden warmt mijn koude lijf zich aan de gedachte aan mijn zoon die nu wel de kans heeft om de begeerde iPad Mini bij elkaar te verdienen. En passant post ik op mijn privé-Facebook een bericht om mezelf een veer in de reet bips te steken en het heeft effect, 85 likes!

Als een Vietnamese fietskoerier laad ik mijn fiets tot de nok toe vol met zeil en dozen (twee keer fietsen is te gortig) en ik ploeg terug naar ons huis. Om 22.00 plof ik neer op de bank. Doorweekt, koud en voldaan.

Verkopen als de brandweer

De volgende ochtend om 06.30 staat zoon 1. naast mijn bed. Buienradar geeft ons de duimen omhoog en we fietsen zwabberend richting het vestingstadje alwaar wij als een van de eersten onze koopwaar uitstallen. Zoals jullie allen weten leest de rest van het verhaal zich als een roman met een goed einde, want de weergoden zijn ons goed gezind (Ja, Wim-Lex het was de warmste Koningsdag ooit, ook in mijn hart) en de verkoop gaat als de brandweer. We verkopen drie fietsen, Playskool vintage speelgoed uit mijn eigen jaren ’70 en het werd nog een heel gezellig ochtend.

Klaar om te verkopen, de eerste € 5 is in de pocket

Klaar om te verkopen, de eerste € 5 is in de pocket

De aanschaf van de iPad Mini is een stuk dichterbij gekomen en we hebben met het hele gezin (ja, de anderen kwamen ook nog meeverkopen) een topdag gehad. En daarom waan ik mij dezer dagen de leukste, gaafste, liefste moeder van Nederland.

Omdat het mag.

Sta je me bij? Deel jouw ‘Leukste moeder van Nederland-moment’ hier, voorruit een beetje op de borst kloppen, mag best!

Reageer op artikel:
Voor moeders die zichzelf ook af en toe de leukste moeder vinden
Sluiten