9 dingen die we vroeger deden met onze make-up (en ons niet echt knapper maakten)

Body & beauty

Een lik mascara, een blosje, getemde wenkbrauwen; je hoeft geen Leco te zijn om te zien dat een mens van een beetje handig aangebrachte make-up enorm opknapt. Waarom sloegen we vroeger dan zo enorm de plank mis? 

Of laat ik het op mezelf betrekken: waarom sloeg ík vroeger de plank zo vaak mis? Mijn filosofie omtrent make-up kwam als 14-jarige namelijk min of meer op het volgende neer: meer is altijd beter. Als puber stuukte ik m’n poriën vakkundig dicht met de meest dekkende foundation die ik kon vinden en pakte ik voor feest en partijen uit met ‘smokey eyes’. Daar had ik eindeloos mee geoefend, maar uiteindelijk zag het er toch altijd uit alsof ik iemand me twee blauwe ogen had gemept. Vond ikzelf destijds overigens helemaal niet. M’n moeder zei wel eens voorzichtig ‘dat het nu wel heel zwart’ was, maar daar wilde ik niks van horen. Ik was over een miljoen dingen onzeker, maar m’n make-up skills waren daar niet één van. Terwijl ik achteraf denk: ach, een beetje zelfreflectie was wellicht op z’n plaats geweest.

Dat dus, en nog meer dingen die ik vroeger op m’n gezicht smeerde waarvan ik achteraf denk: why tell me whyyy. 

1. Oranje foundation

Als 16-jarige keek ik eigenlijk niet naar de kleur die ik had, maar naar de kleur die ik ambieerde. Liep ik rond met zo’n oranje uitgeslagen teint en een bleek nekkie.

2. Te dikke foundation

Ik was een puber met mazzel, want: zelden of nooit puisten. Desalniettemin vond ik het nodig m’n gezicht dicht te plamuren. Tegenwoordig snappen dat een glansje op de juiste plekken juist heel mooi is, maar destijds was glim uit den boze en moest alles zo mat mogelijk zijn. Dus die dikke matterende foundation werd ook nog eens flink afgepoeierd. Echt een natural beauty, ja.

3. Miss Sporty make-up

De verpakkingen waren plastic en fluoriserend en over de kwaliteit was al helemaal niet naar huis te schrijven, maar toch: alleen maar liefde voor Miss Sporty. Als ik het loon wat ik huilend bij elkaar had verdiend met m’n La Place-bijbaantje er doorheen had gejaagd, kon ik tenminste hier altijd nog een mascara of nagellak (blauw met glitter was favoriet) kopen.

4. Glitter overal

Voor een feestje kon je altijd terugvallen op de discobal-look. Oogschaduw in de heftigste kleuren aftoppen met glitter en je was helemaal on fleek. Als je echt wilde uitpakken, pakte je de glitterhaarlak. Werd je de volgende dag wakker alsof de Toppers over je heen hadden gebraakt (want: glitter overal), maar shinen deden we.

5. Diamanten steentjes

Gwen Stefani in No Doubt was qua make-up een enorm rolmodel. En Gwennie plakte in haar beginjaren een diamanten steentje tussen en rondom haar wenkbrauwen. Vond ik supercool, dus dat deed ik ook – me niet realiserend dat Gwen destijds gewoon de coolste chick op aarde was en ik eh… niet. Een sticker tussen je wenkbrauwen plakken zonder enkel religieus motief of waddanook is gewoon heel raar.

6. Smokey eyes

Ik noemde ze al, maar ze moeten gewoon nog even in deze lijst omdat die smokey eyes m’n signature look waren. Ik had in Fancy gelezen hoe het moest, maar vervolgens improviseerde ik maar wat met oogschaduw variërend van grijs tot inktzwart. Ook leuk als je dan om vier uur ‘s nachts uit zo’n overvolle, zweterige kroeg rolde met zwarte oogschaduw die van je oogleden was gesmolten en uitgeveegd op je kin zat. Het was een slagveld. En dan diep beledigd zijn als m’n moeder voorzichtig opmerkte dat ze het wel ‘een beetje gothic’ vond.

7. Bleke lipstick

Want ik had gelezen dat als je je ogen zwaar opmaakte, je je mond (figuurlijk) rustig moest houden. Dat deed ik door een zo licht mogelijke lipstick op te smeren (voor de connaisseurs: het was Myth van Mac). Inmiddels weet ik dat er een subtiel doch belangrijk verschil is tussen nude en drie dagen geleden-overleden.

8. Niks aan je wenkbrauwen doen

Zoveel tijd als ik besteedde aan m’n ogen, zo weinig deed ik aan m’n wenkbrauwen. Of zeg maar gerust: niks. Ik nam niet eens de moeite ze een beetje in model te borstelen, en dat was met die borstels van mij echt geen overbodige luxe geweest.

9. Lipgloss

Als ik in een echte treat yo’self-bui was, kocht ik een Juicy Tube van Lancôme. Die dingen waren een hype, maar god weet waarom want het is gewoon niet meer dan heel plakkerige lipgloss. Na één fietstochtje met die lipgloss kwam je thuis met een leger fruitvliegjes die op je giechel waren meegelift. En dan bleef je haar weer aan je mond plakken en veegde je dat uit je gezicht met als gevolg dat je hele snoet onder de plak-gloss zat. Het waren zware tijden.

Zeg me alsjeblieft dat ik niet de enige was. Wat zijn jouw grootste make-upblunders? Praat mee op Facebook!

En nu we toch op dreef zijn: 9 afgrijselijke trends die we 15 jaar geleden allemaal droegen als we uitgingen

Beeld Gwen: Pinterest.

Meer leuke content? Like ons op Facebook