‘Vrouwen moeten weten dat coeliakie invloed kan hebben op hun zwangerschap’

Body & beauty

Mirjam (38) beviel op haar 29ste na ruim vijf maanden zwangerschap van een tweeling die na een uur overleed. Ook moest ze een zwangerschap vroegtijdig laten afbreken én kreeg ze een miskraam. Gelukkig heeft ze inmiddels twee mooie dochters van 7 en 4. ‘De zwangerschap van mijn tweeling ging fout, omdat ik eigenlijk veel te ziek was.’

‘Het lastige is dat een huisarts bij misselijkheid niet meteen aan coeliakie [spreek uit: seuliakie] denkt. Artsen linken de aandoening doorgaans nog altijd aan diarree en andere klachten die gekoppeld zijn aan het maag- en darmstelsel. Dus dat ik vanaf mijn veertiende altijd misselijk was rond de avondmaaltijd, linkte niemand aan coeliakie. Ik ben in totaal twee keer naar de huisarts gegaan met mijn misselijkheidsklachten. Uiteindelijk kreeg ik een echo van al mijn organen, maar daar kwam niks uit.’

‘Toen ik eind twintig was, werd ik ook overdag misselijk. Ik besloot te stoppen met de pil, omdat ik dacht dat het daaraan lag. Daarna werd ik zwanger van de tweeling. Toen ik met 21 weken helse pijn in mijn rug kreeg, ging ik naar het ziekenhuis. Daar bleek dat ik weeën had en vruchtwater verloor. De artsen dachten dat het met wat rust zou herstellen, maar nee. Eerst beviel ik van Boris. Daar zat alles op en aan: voetjes, handjes… Echt een klein mensje, maar dan zonder babyvet, want dat hebben ze nog niet met 21 weken. Meteen was duidelijk dat onze tweeling geen overlevingskansen zou hebben. We konden Boris een uur bij ons houden voordat hij overleed, toen pas begon de tweede bevalling. Ook Sanne was een mooi kindje. Ze maakte zelfs geluidjes en heeft een klein uurtje geleefd.’

‘Op het laatst woog ik nog maar 44 kilo. De huisarts zei steeds dat het psychisch was’

‘Verschrikkelijk verdrietig natuurlijk, als je twee gezonde kindjes plots verliest. Toch herstel je normaal gesproken na zo’n bevalling vrij snel, maar met mij ging het alleen maar slechter. Emotioneel én fysiek. Ik viel kilo’s af. Op het laatst woog ik nog maar 44 kilo. De huisarts zei steeds dat het psychisch was. Ik mocht nooit langskomen. Ik was ook onder behandeling van een gynaecoloog en toen ik daar was voor controle, zei hij resoluut: ‘Als de huisarts jou niet doorverwijst, doe ik het.’ Ik kon bij een internist terecht die het ziektebeeld meteen herkende. Nadat hij wat testen had laten doen en de uitslag binnen was, kon en mócht ik glutenvrij gaan eten.’

‘Een paar weken later was ik weer zwanger, maar ook deze keer mocht het niet zo zijn: ik kreeg een miskraam’

‘Na ruim een half jaar mocht ik weer zwanger worden. Dat lukte ook vrij snel, maar ik was constant bang dat het mis zou gaan. Uiteindelijk werd Eva geboren met 36 weken. Ze moest een tijdje in de couveuse liggen, maar deed het eigenlijk erg goed. Na anderhalf jaar werd ik onverwacht, maar zeer gewenst, weer zwanger. Helaas had dit jongetje anencefalie, een open schedeltje, een aandoening die niet met leven verenigbaar is. Toen we dit hoorden, besloten we de zwangerschap af te breken. Hoe verdrietig ook, dat was de enige juiste keuze. Een paar weken later was ik weer zwanger. Nu volledig gepland en gewenst. Maar ook deze keer mocht het niet zo zijn: ik kreeg een miskraam. Ik wilde nog eén keer proberen een broertje of zusje voor Eva te krijgen. En bijna vijf jaar geleden werd Mirthe geboren. Die overigens net als ik coeliakie heeft, maar daar kwamen de artsen pas na 1,5 jaar achter toen ze ‘ter geruststelling’ een bloedtest lieten doen.’

‘De laatste tijd zijn er veel mensen die denken: ik voel me niet lekker, laat ik eens een glutenvrij dieet proberen. Bij sommige mensen verminderen hun klachten; zij kunnen niet zo goed tegen gluten. Bij anderen werkt het niet: ze denken dan automatisch dat ze geen coeliakie hebben. Maar vaak volgen ze het dieet niet zo streng als een coeliakiepatiënt dat doet. Ik gebruik zelfs een ander boterkuipje dan mijn man, omdat in die van hem kruimels zitten met gluten erin. En ja, zelfs als ik die eet, word ik ziek. ’

‘Mensen moeten weten dat coeliakie invloed kan hebben op je zwangerschappen. De zwangerschap van mijn tweeling ging fout omdat ik onbewust veel te ziek was. Ik ben ervan overtuigd dat mijn lichaam vond dat ik die tweeling er niet óók nog bij kon hebben. Bij mijn derde zwangerschap at ik al wel glutenvrij, maar was ik niet bewust bezig met zwanger worden en slikte dus geen foliumzuur. Nu weet ik dat mensen die glutenvrij eten, vaak al een tekort aan foliumzuur hebben! Als ik eerder was getest op coeliakie, had veel leed voorkomen kunnen worden. Wat ik overigens niemand kwalijk neem, want 15 jaar geleden dacht niemand hieraan. Hopelijk wordt het nu weer top of mind.’

Meepraten over dit onderwerp kan op Famme’s Facebook.

Heb jij een kind met coeliakie? Lees dan dit artikel!
>