Waarom je jezelf vooral moet laten dubbelvouwen

Phileine schrijft: Dag lieve Pilates juf

Persoonlijk

Phileine moest niets hebben van Pilates, maar ze liet zich overtuigen door een vriendin. En dat pakte verdraaid goed uit.

Dag lieve Pilates juf,

Beetje te veel in de lucht en te weinig op de grond. Oké, ik moet toegeven; ik was er niet zo van. Yoga, Pilates; voor mij allemaal een beetje teveel in de lucht en te weinig op de grond. Een beetje te veel in een beetje te moeilijke houding en een beetje te weinig afleiding. Mijn hoofd is daar niet zo goed in. Stil zijn. Gefocust zijn.

360 Graden feedback

Juist daarom klopte ik, na enthousiaste verhalen van mijn nuchtere vriendin toch bij je aan. Letterlijk, want het kleine studiootje waarin je mij sinds vier weken dubbelvouwt heeft geen bel. De eerste les was een ramp.

Sinds ik nummer drie continue op mijn heup meesjouw is mijn hele lijf een beetje gaan roteren.

Op zich niks mis mee maar wel als boven- en onderlijf beide een andere kant op draaien.

Linkervoet te ver naar binnen, rechterknie gedraaid, linker heup doet mee voor spek en bonen. In het algemene spel der beweging dan, want in haar rol als favoriete hangout van de nummer drie doet ze het fantastisch. Dat kon anders vond jij en dus werd ik van top tot teen bekeken terwijl ik op het oog de meest simpele oefeningetjes moest doen. Op het oog.

Ik moest voor je op mijn knieën

Op handen en knieën zitten was nog nooit zo pijnlijk! Ook niet toen ik na 24 uur weeën van de nummer één in die positie hoopte verder te komen dan die paar centimeter ontsluiting. Jij wilde dat ik met rechte rug, rechte heupen en losse schouders als een kat mijn rug spande. Heel gemakkelijk. Losse schouders… Losse schouders??


Terwijl ik inmiddels verlangde naar een zenuwbehandeling bij de tandarts fluisterde jij met engelachtige stem in mijn oor dat ik de spieren moest aanspannen die ervoor zorgen dat ik geen lucht of urine laat ontsnappen. Mijn brein is te druk met concentreren en heeft eerst niet in de gaten wat je zegt maar dan ineens komt je boodschap in 3D binnen.

De welbekende roze olifant

“DENK NIET AAN EEN ROZE OLIFANT!!!” Gevolg…?? 72 uur zit er een roze olifant in mijn hoofd. ‘Laat geen lucht of urine ontsnappen…’ je begrijpt het. Het werd één van de langste uurtjes van de week. Maar verrassend genoeg ook één van mijn favoriete uurtjes van de week kan ik inmiddels na een maand zeggen.

Mijn schouders lijken losser te komen, mijn post partum buikje is oprecht minder dominant aanwezig en in mijn hoofd lijkt zowaar ruimte te komen voor wat rust en focus. Wat die zweverigheid betreft; op jouw engelachtige stem na ben je eigenlijk een rockchick. Je pilates poses hebben de afgelopen weken een aantal prachtige tatoeages onthult en je stuurde me naar de meest down to earth fysio in de omgeving om het rechtzetten van mijn lijf wat sneller te laten verlopen.

Dankjewel lieve pilates juf. Dankjewel dat je me iedere week een heel klein beetje laat zweven.

Liefs,

Phileine

Lees ook Phileines brief aan boer Geert.