Waarom je na je dertigste nooit de ware bij het uitgaan tegenkomt

Persoonlijk

Is het je wel eens opgevallen dat je bij het uitgaan heel veel heel erg leuke mensen tegenkomt? Althans, je ziet ze vanuit de verte op de dansvloer of rokend buiten. Ken je stellen die al jaren gelukkig samenzijn en vertellen dat ze elkaar bij het uitgaan zijn tegengekomen?

Nee, en als je daar over nadenkt is dat gek. Zelf ging ik ooit uit met een vriend in Haarlem. We dronken wijn, we kletsten en toen hij naar de wc ging was ik ineens omringd door mannen. Of ze me een drankje mochten aanbieden, of ik hier vaker kwam en wat een leuk meisje als ik deed op een plek in eh… Haarlem.

Zodra mijn vriend terugkwam van de wc vertelde ik hem wat me was overkomen. Hij lachte. Wat dacht ik dan dat al die singles op vrijdagavond in Haarlem moesten? Uitgaan natuurlijk, om een vrouw te vinden. Ik nam me voor om, als ik ooit single zou worden, direct naar Haarlem te verhuizen.

Volgens de Israelisch-Amerikaanse psychologen Amir Levine en Rachel Heller heeft het weinig zin om uit te gaan als je single bent. Nou ja, het heeft zin om dat te doen als je wil dansen en drinken en kletsen, maar niet als je de liefde van je leven wil tegenkomen.

Levine en Heller schreven het boek ‘Verbonden – hechting en liefde’ waarin ze uitleggen dat mensen grofweg in drie groepen te verdelen zijn. Al sinds halverwege de vorige eeuw is bekend dat kinderen zich hechten aan hun ouders, maar dat dat soms mis gaat. De helft van de kinderen is veilig gehecht. Dat betekent dat ze weten dat hun ouders er altijd voor hen zijn. Ze voelen zich veilig in aanwezigheid van die ouders.

Dertig procent is onveilig gehecht. Dat zijn kinderen die bang zijn verlaten te worden. Ze hebben niet het idee dat ze altijd op hun ouders kunnen rekenen en dat maakt angstig. De resterende twintig procent is afwijzend gehecht. Ze klampen zich niet aan hun ouders vast, bang om verlaten te worden, maar zijn onverschillig. Ze leren al jong dat ze het beste af zijn als ze het allemaal alleen doen. Er is ook nog een restcategorie die tussen angstig en afwijzend in valt, maar die laten we hier even buiten beschouwing omdat die groep klein is en erg specifieke problemen heeft.

Hechtingstheorie

De manier waarop kinderen aan hun ouders hechten is in de psychologie bekend geworden als de hechtingstheorie van Bowlby, een Britse psychiater. Pas de laatste tien jaar is bekend geworden dat die hechtingstheorie ook toepasbaar is in volwassen relaties. Volwassen mensen hebben nog steeds de hechtingsstijl uit hun jeugd. Ze zijn veilig gehecht, angstig of afwijzend. Maar anders dan vroeger werd gedacht, kan die in een veilige relatie veranderen.

Veilig gehechte mensen zijn meesters in het zichzelf geruststellen. Ze voelen zich altijd omarmd, veilig. Als ze single zijn, hebben ze er al het vertrouwen in dat ze op een dag een leuk iemand tegenkomen. En ze hebben nog gelijk ook. Volgens Levine en Heller hebben de meeste veilig gehechte mensen voor hun dertigste een fijne liefdesrelatie, die over het algemeen ook nog lang standhoudt.

Lees dit artikel verder op BEDROCK >

Begin je echt pas te leven na je dertigste? Dit zeggen onderzoekers! Oh en ondertussen dragen we deze kleding dus gewoon wel nog na de big-three-o hè!