Waarom mijn dochter best ‘verwend’ is – in vergelijking met mijn jeugd

Kids

Tijden veranderen. Als mijn vader vroeger jarig was, kreeg hij nieuwe klompen en sokken. Dat was alles. Vond ik als kind, met een kamer vol Barbies, onbegrijpelijk! Maar als ik kijk naar wat mijn dochter nu allemaal heeft en krijgt, dan kwam ik er als kind bekaaid vanaf. Toen versus nu. Herken je het?

1: De tv

Vroegah moest ik maar afwachten wat er op tv kwam. In mijn herinnering was er weinig leuks voor kinderen. Uit armoe keek ik zelfs vaak naar een Duits kinderprogramma met een muis (ik heb het even gegoogeld: Die Sendung mit der Maus heette het). Later keek ik Achterwerk in de kast en Mevrouw ten Kate – vond ik maar een raar, hysterisch mens, trouwens. Een uurtje op zondag, daar had je het wel mee gehad en dan moest je weer een week wachten. Hoe anders is dit voor mijn dochter. Via Netflix en YouTube kan ze 24/7 kijken wat ze wil (bij wijze van spreken natuurlijk, niet dat ze dit echt doet). Peppa Big, Bumba, Mickey Mouse Clubhouse: alles is on demand.

2: Haar kleren

Mijn moeder breide en naaide vroeger veel kleren voor ons. Reden: in de winkels was er lang niet zo veel leuks te vinden. Er was nog geen H&M en Zara (ja, ik ben oud) waar je voor niet al te veel geld een fijne outfit kon samenstellen. Tegenwoordig hebben peuters al een eigen Instagram-account met OOTD (outfit of the day) posts. En mijn dochter heeft een kast vol trendy blikvangers – ik hou nu eenmaal van shoppen.

3: Reizen

Oké, hierin was ik vroeger ook wel verwend: wij gingen weleens met het hele gezin naar Griekenland of Spanje en ik was lange tijd het enige kind in de klas dat al had gevlogen. De meeste kinderen bleven lekker kamperen in eigen land. Hoe anders is dat nu. Onze dochter van twee heeft al drie keer gevlogen. Menig basisschoolkind gaat twee keer per jaar op vakantie en is al in oorden als Bali, New York of Barcelona geweest. Al gaan ook veel mensen in eigen land hoor. Maar kleine globetrotters in de dop zijn het wel.

4: Het eten

In die gouwe ouwe tijd bleven familie-etentjes beperkt tot de Chinees, het pannenkoekenrestaurant of een Italiaan. Een paar keer per jaar, hooguit. Mijn peuterdochter is een vaste klant van de plaatselijke horeca. Zo’n twee tot drie keer per maand gaan we wel ergens met haar eten. Risottobitterballen, biologisch vlees van de houtskoolgrill en quiche met geitenkaas gaan erin als, ehm, pannenkoek.

5: Aandacht

Ik moest thuis de aandacht delen met een oudere broer en tweelingzus. Reuze gezellig hoor, daar niet van. Onze dochter blijft waarschijnlijk enig kind, en is het dus gewend om volop in de aandacht staan. Disclaimer: dat betekent niet dat ze in alles haar zin krijgt. Maar dat ze het middelpunt van de aandacht is, tja, dat valt niet te ontkennen. Beter verwend dan verwaarloosd, zullen we maar zeggen.

‘Kinderen die vragen worden overgeslagen’: 19x deze dingen zeiden onze ouders vroeger tegen ons

Meer leuke content? Like ons op Facebook