Wat als anderen zich bemoeien met de opvoeding van jouw kind?

florine duif 8 okt 2016 Kids

‘Nou, nou die kan een keel opzetten, ik zou dat niet laten gebeuren.’ Ongevraagd advies of een mening over je kind: je kan zo iemand wel. Maar hoe ga je ermee om. Ga je in de aanval of trek je je er niets van aan?

We hebben het allemaal weleens meegemaakt. Je kind zet ‘t op een krijsen en de persoon met wie je op dat moment bent reageert in de trant van ‘Ah joh, niet op reageren, hij stelt zich aan!’. Of: ‘Oh ik zie het al, ze is moe, die moet naar bed.’ ‘Ja ho eens even. Het is mijn kind en wie zegt dat ze zich aanstelt of moe is? Alsof ikzelf dat gejammer fijn vind.’

Consequent zijn

Er zijn geen lessen in opvoeden, maar het is wel belangrijk dat je doet waar jij 100% achter staat! In dit geval is het ‘Schoenmaker, blijf bij je leest’. Zo zou het zomaar kunnen dat je binnen je gezin een regel hebt opgesteld, die ook voor buiten de deur geldt. Stel dat die regel luidt: mijn kind krijgt alleen snoep op verjaardagen. Wat nou als je merkt dat je (schoon)moeder stiekem allemaal lekkere dingen koopt voor je kind wanneer ze oppast, zonder te overleggen met jou. Denk je dan ‘Ach, het is al aardig genoeg dat ze oppast, ik laat het gaan’ of ‘Ja hallo, regels zijn regels, ik wil niet dat daar van wordt afgeweken.’

Lastig pakket, want enerzijds wil je niemand voor het hoofd stoten, anderzijds wil jij ook je plek innemen aangezien het jouw opvoeding is. In zo’n geval is het vaak toch goed om te zeggen dat je het er niet helemaal mee eens bent. Leg uit dat je het snapt dat er lekkers in huis is – want kleinzoon of kleindochter is er – maar dat het verwarrend kan zijn voor het kind zelf. Daarbij: jij hebt er voor gekozen om dit zo aan te pakken, dus beter dat iedereen zich aan dat standpunt houdt. Anders wordt het voor jezelf bijzonder ingewikkelde en voor het kind ook.

Helpen vs. oordelen

Voordat je gelijk in de verdediging schiet, is het misschien ook goed om te kijken of iemand probeert te helpen of te oordelen. Als iemand zegt ‘Troost ‘m niet gelijk, daar krijg je een zacht gekookt ei van later’ als je kind is gevallen, dan is dat je ongezouten, ordinaire mening geven a.k.a. ‘oordelen’. Maar heeft je kind een oorontsteking en iemand komt met een goed bedoeld advies, dan kan het ook zo zijn dat hij of zij je gewoon wilt helpen. Maak hier eerst onderscheid tussen voordat je in een karatehouding gaat staan en onder de gordel wilt mikken.

LEES OOK: 10 tips voor een opvoeding waar je kind je later dankbaar voor is.

Ik moet heel eerlijk zeggen, ik vind het ook lastig, want het kan namelijk ook voelen als een aanval op jouw manier van opvoeden. Zo zat ik laatst in de welbekende bagel lunchroom inclusief kind en een vriendin. Terwijl vriendin F. en ik aan het praten waren kroop dochter I. ongeveer op de schoot van het meisje achter haar om te kijken welke video ze op de iPad aan het kijken was. Logisch. Zou ik ook doen. Niet veel later werd mijn dochter door de moeder van onze ‘lunch buurvrouw’ opgepakt en teruggezet op haar stoel. Ze vond het niet nodig dat mijn kind een kijkje nam bij haar dochter. Ik schoot lichtelijk uit m’n slof, wat ik overigens beter niet had kunnen doen, want ze verblikte of verbloosde niet. Met het gevolg dat ik met een witheet hoofd wederom in die karatehouding stond en zij lekker verder ging met het lezen van haar krant. Zonde energie. Doodzonde.

Zo ga je wèl te werk

1. Probeer sowieso nooit de discussie aan te gaan wanneer je die behoefte niet voelt. In the end ben je niemand verantwoording schuldig behalve jezelf.

2. Bedank voor het advies en blijf vriendelijk lachen. Op zo’n manier dat je toch bij je standpunt blijft en het niet verwarrend wordt voor je kind.

3. Raak vooral niet onzeker, want hoe onzekerder jij overkomt, hoe ingewikkelder dit voor jouw kroost wordt. Jij doet het zo en daar mogen anderen best iets van vinden, maar dat hoeft niet per se te betekenen dat ze je iets moeten opleggen. Punt.

4. Zeg er wat van als je wel die behoefte voelt. Zo heb ik tegen de vrouw uit het verhaal hierboven gezegd dat ze met haar gore poten het prima is als ze het vervelend vindt dat mijn kind in haar aura komt, maar dat ze dat ook even met mij kan overleggen, voordat we een vreemdsoortige stoelendans gaan doen.

5. Kijk ook eens naar jezelf. Je hebt misschien zelf ook weleens ‘advies’ gegeven zonder dat iemand daar om had gevraagd. Dit doe je vaak uit interesse of omdat jij zoiets al een keer hebt meegemaakt. Observeer eens hoe iemand hierop reageert. Kan erg leerzaam zijn.

Heb jij nog goeie tips? Laat het ons en andere moeders weten.

Reageer op artikel:
Wat als anderen zich bemoeien met de opvoeding van jouw kind?
Sluiten