Wat als hij jouw zoon was?

Beste mevrouw Wilders,

Geluk

6 september 1963, een bijzondere dag waarop u eindelijk uw langverwachte zoon in uw armen mocht houden.
Wat was hij lief. Wat was hij mooi. Wat was hij perfect. Gevuld van geluk keek u hem aan en zoals iedere moeder die haar vers geboren kind diep in de ogen kijkt dacht ook u waarschijnlijk: Deze jongen gaat de wereld veroveren. Deze jongen gaat de wereld beter maken en deze jongen gaat de mensen raken. Een immens gelukkige glimlach om uw lippen. Hij was geboren. Geert was niet langer alleen van u. U kon hem eindelijk delen met de wereld. En wat ís de wereld daar blij mee. Want iedere ziel voegt iets toe aan de wereld is mijn overtuiging.
Zo ook Geert. Dachten wij. Hoopten wij.

Eigenaar

Want ach, ieder mens maakt fouten. Zo ook Geert, getuige zijn eerste huwelijk.
Maar in zijn tweede huwelijk brengt hij vast veel geluk mee naar huis. Hij beschermt zijn liefde met zijn leven. Hij wil niets anders dan het beste voor dat wat hij lief heeft. En daar is hij goed in, verschrikkelijk goed. Pijnlijk nadeel voor Nederland is dat hij ook dit land beschouwt als ‘het zijne’. Waar ik nog steeds in de overtuiging leef dat ieder individu een stukje van de wereld in bruikleen heeft om het beste uit zijn leven te mogen halen is uw zoon ervan overtuigd dat hij (mede) eigenaar van Nederland is en daarom dit, wat hem zo lief is, te moeten beschermen met zijn leven. Er grote hekken omheen te moeten zetten en alle bedreigingen bij die hekken weg te moeten sturen.

De regels

Precies zoals ik mijn kinderen bescherm. Je mag ernaar kijken, je mag ermee spelen maar owee als het niet volgens mijn spelregels gaat, of je doet mijn kinderen kwaad… Ik spring dan ook met felle agressie bovenop je en zal je overtuigen van het feit dat je beter kunt verdwijnen.

Verknipt

Als ik echter alle potentiéle gevaren óók buiten zou sluiten, zelfs de volledig irreële, zou ik dan mijn kind niet veel te beschermd opvoeden? Zou mijn kind dan niet gaan denken dat alle mensen die niet precies zijn zoals hij, verkeerde mensen zijn? Mensen die we liever uit de weg gaan. Mensen die er eigenlijk niet toe doen.
Zou mijn kind dan niet een volledig verknipt beeld van de wereld krijgen en zijn toekomst laten bepalen door onbestaande feiten?
Zou mijn kind dan niet onnodig beperkt worden in het optimaal genieten van alles wat de grote mooie wereld te bieden heeft?
Zou mijn kind dan niet een heel saai en eentonig leven gaan leiden en daarmee nooit uitgroeien tot zijn volledige potentieel?

Alle klokken luiden

Geert heeft geen kinderen. Dat is eigenlijk ontzettend jammer. Hoe leerzaam zou het voor hem zijn om te zien dat kinderen kiezen voor fijne vriendschappen, ongeacht huidskleur, hoofddeksel of accent. Hoe mooi zou het zijn als vader Geert naast vader Ahmed in de klas zou zitten, klappend om de geweldige performance die hun beider zonen zojuist samen hadden gegeven. “Vader Jacob” in canon. De kinderen de armen gebroederlijk om elkaar heen en vol overtuiging. Geert zou trots opzij hebben gekeken naar zijn collega vader. En misschien zelfs stiekem even hebben mee gezongen “alle klokken luiden, alle klokken luiden”. Geert heeft geen kinderen. Geert zal nooit met kinderlijke onschuld naar zijn Nederland kunnen kijken. Geert laat zélf alle klokken luiden. Heel hard en met een ernstige boodschap.

Angst

‘Weg met mensen die anders zijn.’ Volgens mij is er slechts één motief voor een dergelijke boodschap; angst.
Want als niet alle mensen gelijk zijn, dan is hij zelf ook anders. Hij weet als geen ander wat ‘anders zijn’ kan betekenen. Dat hoorde hij wel van zijn vader. Voor je het weet word je buiten gesloten en ben je slachtoffer van racistische praktijken.

Ein, kein, mein, dein

6 september 1963. Een prachtige dag voor u en uw man. Precies 22 jaar nadat de holocaust officieel begon. U hoopte dat hij de wereld zou verbeteren. Dat doet hij. Hij verbetert zíjn wereld. Helaas heeft uw zoon nooit begrepen dat zíjn wereld niet bestaat. Er is één wereld en die zullen we met z’n allen moeten delen.

Dus lieve mevrouw Wilders, van moeder tot moeder heb ik één vraag voor u: Wilt u alstublieft uw zoontje uit de ballenbak halen, zijn tijd is om.

Met enigszins medelijdende groet,

Phileine

Reageer op artikel:
Wat als hij jouw zoon was?
Sluiten