‘Wat is de wereld waard als we hem met z’n allen kapot maken uit eigenbelang?’

Phileine schrijft: 'Dag lieve held'

Persoonlijk

Phileine schrijft iedere week een brief, aan mensen (bekend of niet), dieren en dingen. Deze keer aan een held…

Dag lieve held,

Nog maar een mensenleven geleden werd in uw leven één van de vreselijkste herinneringen gemaakt. Een herinnering die uw leven bepaalde, vorm gaf.
Die ervoor zorgde dat u werd zoals u werd. En die ervoor zorgde dat ik vandaag kan leven zoals ik leef.

Het leek zo’n mooie tijd

Het leek zo’n mooie tijd. Het ging goed met uw familie, er was voldoende werk, het gezin had een beetje geld en uw leven in Amsterdam was mooi te noemen.
Tot het begon te rommelen.
Er werd gesproken over oorlog. Over ‘de Duitsers’. Over de ‘untermensch’.

Alle sterke jonge mannen werd opgedragen zich te melden om mee te helpen de wereld te bevrijden van deze untermenschen.
Mensen die minder waard waren, mensen met een onbeminde achtergrond en afkomst. Mensen die slechts misbruik maakten van de welvaart van de westerse wereld.
Natuurlijk ging u in gevecht. U was immers een sterke jonge man. U wilde ook een nog mooiere wereld.
En daarom vocht u mee.
Daarom vocht u mee, met de untermensch.

Wat is de wereld waard?

Want wat is een wereld waard als niet iedereen gelijk is?
Wat is een wereld waard als de ene mens zich beter voelt dan de ander?
Wat is de wereld waard als we die met z’n allen kapot maken uit eigenbelang?

U vocht. Fysiek en ook mentaal vocht u. Er waren de letterlijke vecht- en vluchtpartijen voor de mensen die zichzelf ubermensch noemden. Er waren ook de stiekeme daden bij kaarslicht die ervoor zorgden dat mensen die als minder werden beschouwd konden vluchten. U hielp waar u kon en verwachtte daar niets voor terug. Nou ja, u verwachtte één ding; dat de wereld inderdaad een beetje beter zou worden.
Dat mensen elkaar als gelijken zouden zien en dat mensen met respect voor elkaars ‘anders zijn’ het leven konden delen.
Dat mensen elkaar in waarde zouden laten.

De wereld is zo mooi nu

En nu, ruim vijfenzeventig jaar later is de wereld inderdaad een stuk beter. Mensen respecteren elkaar en laten elkaar in hun waarde. Mensen als minder zien gebeurt niet meer en waar mensen het moeilijk hebben steken wij elkaar de helpende hand toe. Wij hebben geleerd van die vreselijke oorlog waarin u bereid was uw leven te geven om dat van ons en onze kinderen beter te maken.

En al die tranen, al dat bloed, al die ellende; het was het waard. Want al bent u inmiddels overleden en heeft u de welverdiende rust gevonden, wij zijn u nog dagelijks dankbaar dat u ons de vrijheid gaf.
In onze wereld geen vluchten meer. In onze wereld geen haat of terreur. In onze wereld slechts gelijkheid en vrijheid. Oh die heerlijke vrijheid.

Sorry

Ik lees terug wat ik u schreef. Ik lees de grote leugen terug die ik u schreef.
Met het schaamrood op mijn kaken durf ik de waarheid niet te zeggen.
Want al bent u dan in ruste, hoe kan ik nu vertellen dat alles wat u deed voor niks was?
Dat het bloed, de tranen en alle ellende er niet voor hebben gezorgd dat de wereld beter werd. Natuurlijk heeft het veel mensenlevens gered in die tijd, maar op de langere termijn hebben wij er precies niks van geleerd.

De wereld staat opnieuw in brand. Opnieuw willen mensen anderen onderdrukken. Opnieuw vinden mensen anderen minder waard.
Het woord ‘gelijkheid’ heeft een andere betekenis gekregen. Gelijkheid is waar iedereen naar lijkt te streven zolang het maar betekent dat iedereen is zoals hij zelf is. Dat iedereen denkt hoe hij denk. En dat iedereen doet zoals hij doet. Want dan hoeft er ook geen strijd te zijn. Dan is iedereen immers perfect.

Vandaag herdenken we

Vandaag herdenken we u. Vandaag herdenken we u en alle mensen die ook zichzelf en hun leven gaven om de wereld voor ons wat mooier te maken.
Ik zal aan u denken. En ik hoop dat ik in mijzelf een heel klein beetje van uw moed vind. Zodat ik durf te vechten. Vechten tegen alles wat me bang maakt. En wie weet; misschien kunnen we de wereld ooit echt een beetje beter maken.

Dankbare groet,

Phileine

Wil jij op de brief van Phileine reageren? Dat kan via Facebook!

Er kwamen meer littekens in mijn leven. Op mijn lijf en in mijn hart. Vooral die laatsten lieten zich door jou gretig helen. Elke traan die ik heb gelaten om leuke, knappe of vreselijke mannen veegde jij in no time weg.
Elk moment dat gevierd kon worden vierde ik met jou. En als ik me een avondje verveelde was jij er altijd om mij gezelschap te houden.
Lees hier de vorige brief van Phileine

Meer leuke content? Like ons op Facebook