Wat niemand je vertelt over de eerste drie maanden als moeder

Kids

De eerste ervaringen die je ondervindt als kersverse moeder zijn overweldigend. Je kunt je enigszins voorbereiden op de nieuweling, door een splinternieuwe babykamer aan te schaffen. Of door de miniatuurkleren te wassen in geurloos wasmiddel. Dat je oude jeans na de bevalling loeistrak zit, weet je ook. Je kast hangt sinds kort vol met loungewear. Toch heb je geen idee hoe je je voelt als je kind er eenmaal is.

Dat anderen je vertellen dat het fantastisch is en dat je wellicht die roze wolk tegenkomt, neem je klakkeloos aan. Maar er zijn een aantal dingen die echt niet in de boeken staan. Die niemand je heeft verteld. En die je geheid zult tegenkomen.

1. Er zijn momenten dat je helemaal krankzinnig wordt. Sowieso, maar vooral van het bijhouden van lijsten

Hadden wij niet iets van een moederinstinct? Zouden we dan niet precies moeten weten wanneer ons kind gevoed moet worden? En als je kind blijft huilen, zou je dan niet gelijk moeten weten wat je moet doen? Uh… Nee. Blijkbaar zijn er lijsten waarop je moet bijhouden om de hoeveel uur je hebt gevoed. Met welke borst je bent geëindigd (daar zijn dus die lintjes voor in het kraampakket) en hoeveel minuten zo’n voeding heeft geduurd. Nou, om eerlijk te zijn, deze hele ‘routine’ duurt eeuwen. Je wordt er zo onzeker als de pest van, maar je praat het goed door te denken dat er een reden voor is.

2. Je zit rechtop in je bed na elk babygeluid

Als moeder ben je ‘s nachts zo alert als de neten. Die keren dat je wakker bent geworden van de hond van de buren waren waarschijnlijk echt wel irritant. Maar zodra je moeder bent, slaap je nooit meer zoals eerst. Hoe diep je ook slaapt, elk geluid omtrent je baby doet je ontwaken. En als je niets hoort, word je ook wakker. Want dan ben je namelijk bang dat er iets is. En als ze later groot zijn, ga je pas slapen als je de sleutel in het sleutelgat hoort vallen. Over achttien jaar mag je weer slapen. Nu even niet.

3. Dat je het écht heel leuk vindt als iedereen de baby komt bekijken maar…

Dat je je afvraagt waarom je ook alweer meerdere bezoeken op een dag hebt gepland. Als je bevalling goed is gegaan en je zo trots als een pauw vertelt dat-ie er nu eindelijk is, wil je nog weleens te hard van stapel lopen. Met het gevolg dat de kraamkamer vol staat met mensen. En dat drie keer per dag. Niet te hard van stapel lopen! Je zit nog vol adrenaline, maar besef wel dat je gevoelens binnen de kortste keren naar beneden kunnen donderen. Onbetrouwbaar als wat, al die emoties.

4. Je begrijpt helemaal niets van die tegenstrijdigheid

Het ene moment fladder je als de blijste vlinder op aarde door je kraamtijd heen, het andere moment zit je hoofdschuddend op de bank. Waarom stopt-ie niet met huilen? Kan iemand mij vertellen wat ik moet doen? Wat gebeurt hier? Dan kan je niet wachten tot-ie vier is, maar vanmorgen wenste je nog dat-ie voor altijd baby bleef. De ‘maar het is het allemaal waard’-momenten komen voort uit het feit dat je binnen no time overheerst wordt door belachelijk veel emoties. Meer dan ooit tevoren. Alles wordt heftig. De liefde voor je kind. De liefde voor je man. De liefde voor het leven. En tegelijkertijd hunker je heel even naar het moment dat je geen verantwoordelijkheden had. Heel even.

Wil je meer lezen over moederschap ervaringen? Kijk dan ook eens naar: 20 dingen die ik leerde toen ik ‘jong’ moeder werd en Zoetsappig én hilarisch over het moederschap

Meer leuke content? Like ons op Facebook