We vinden het allemaal stom, maar we doen het dus allemaal

Persoonlijk

Het is één van de dingen waar we ons op de redactie af en toe over verbazen: de vaak niet malse reacties onder stukken. Soms gericht op ons (mag!), maar minstens zo vaak op andere vrouwen en moeders die op een artikel of post reageren. En dat laatste blijft pijnlijk, want zijn we er uiteindelijk niet om elkaar te helpen, in plaats van af te zeiken?

Onzekerheid is een lelijke eigenschap, maar wat blijkt: we hebben er allemaal last van. Uit recent (Amerikaans) onderzoek blijkt dat het overgrote merendeel van de ouders zich be- of veroordeeld voelen. Lees: dat nagenoeg elke ouder (dus moeders én vaders) denkt dat een andere ouder, familielid, vriend, vriendin, kennis of volslagen onbekende iets van hem of haar vindt, en vaak is dat niet per se een positieve, opbeurende gedachte. Au!

Vaders net zo onzeker als moeders

Het onderzoek werd oktober vorig jaar uitgevoerd onder 2200 ouders met kinderen van vijf jaar of jonger. Wie denkt dat vaders over het algemeen minder vatbaar zijn voor wat mensen van ze denken: verkeerd gedacht. Uit het onderzoek blijkt dat maar liefst 90 procent van de moeders het idee had dat anderen ze veroordeelden, naast 85 procent van de ondervraagde vaders.

‘Jeetje, zij voeden hun kind echt niet op’

De belangrijkste reden waarom we denken dat mensen ons (jullie) veroordelen is wanneer onze kinderen zich in het openbaar misdragen (‘jeetje, die ouders voeden hun kinderen echt slecht/niet op’) of juist wanneer we ze in het openbaar straf geven of streng toespreken (‘nou nou, dat mag wel wat minder’). Maar ook over wat we onze kinderen wel/niet te eten en drinken geven, hoe laat we ze naar bed sturen (of juist niet), wat voor naam we ze gegeven hebben, hoe we ze kleden. Etcetera, enzovoorts, und so weiter.

Volslagen vreemden

We krijgen dat onbehaaglijke gevoel het meest door (blikken van) vreemden, gevolgd door andere ouders, familieleden en tenslotte door de schoonfamilie. Overigens doemt daar wel een opmerkelijk verschil tussen moeders en vaders op: vaders gaven aan ook af en toe het gevoel te hebben dat mama – hun eigen vrouw dus – ze veroordeelde.

De moraal van het verhaal: we vinden het allemaal ontzettend stom en onaardig, maar we doen er allemaal aardig hard aan mee. Laten we onder deze post vooral proberen het patroon te doorbreken!

Reageren kan hier!

Deze vrouw rekende af met het vooroordeel over paniekaanvallen >

Meer leuke content? Like ons op Facebook