Weet niet of ik bang voor je ben, dood, maar je hoort er wel bij

Phileine kijkt de dood aan van heel dichtbij en ervaart zo veel emoties dat er een indrukwekkende brief uitrolt. Een brief aan de dood…

Dag,

Ik weet niet wat je bent. Ik weet niet waar ik je kan vinden en ik weet niet of ik bang voor je moet zijn.
Ik weet niet wanneer ik je leer kennen en ik weet niet of ik dat wel wil.
Ik weet niet waarom je er zo bij hoort en waarom iedereen uiteindelijk bij jou zal zijn.

De stilte

Gisteren kwam je heel dichtbij.
Gisteren kon ik je voelen, kon ik je horen. Ik hoorde je stilte en het maakte me rustig.
Gisteren nam je haar mee.
Ze had je uitgenodigd. Zuslief wilde dat je kwam.
Ze wilde met je mee.
Ze wilde in je stilte zijn.
Ze kon niet meer zonder jou.
Ze heeft zo ontzettend hard en oneerlijk moeten vechten.
Ze heeft zo veel pijn gehad om het leven dat ze achter zich moest laten.
Ze had zo graag nog even willen blijven.

‘Ze heeft je uitgenodigd haar op te halen’

Maar het kon niet. Haar lichaam wilde bij jou zijn. Haar geest gisteren ook. Ze heeft je uitgenodigd om haar op te halen. Ze wilde niet wachten tot je uit jezelf zou komen. Je zou heus wel komen. Snel ook maar zuslief vond het tijd.

Wilde honden

En ik? Ik stond erbij en ik keek ernaar. Ik had je buiten willen sluiten. Alle deuren om haar heen op slot willen doen. Grote kettingsloten en wilde honden om je buiten te houden. Heel hard schreeuwen en gillen om je buiten te houden. Mijn klauwen in je willen zetten om je buiten te houden. Maar er was geen ik.

Hand in hand

Zij was de hoofdpersoon en zij mocht het zeggen. En zij vond dat het klaar was. En dus kwam je gisterenavond naar ons toe.
We wisten precies hoe laat je kwam en hebben samen op je gewacht. Hand in hand zagen we je binnenkomen. Hand in hand voelden we hoe je haar mee nam. En je liet ons achter met wat slechts haar lichamelijk bewijs van bestaan was.

Nu is ze bij jou en ben ik verslagen. Ik wil naar je toe om haar weer naar hier te brengen. Ik wil met je vechten en ik wil je verslaan. Maar ik doe niets. Jij was zo dichtbij en ik voelde je rust. En dus doe ik niets. Want precies die rust heeft ze zo verdiend. Wees goed voor haar.

Stille groet,

Phileine

Phileine raakt ons zo vaak met haar columns. Zo schreef ze over Wies die haar kind verloor en Chris die ALS heeft.

Reageer op artikel:
Weet niet of ik bang voor je ben, dood, maar je hoort er wel bij
Sluiten