Wendy: ‘Los van het feit dat ik ze wil zien opgroeien, wil ik ook dat zij mét en niet zonder een moeder opgroeien’

Een maand voordat Wendy haar veertigste verjaardag zou vieren, krijgt ze te horen dat haar eierstokkanker terug is. Een diagnose die haar gelijk de stempel van een ongeneeslijke ziekte geeft. Als gelukkige moeder van 3 kinderen in de leeftijd van 3, 7 en 9 jaar en als vriendin van de liefde van haar leven is dat niet iets wat ze kan accepteren. Ze gaat op zoek naar grenzeloze mogelijkheden en ze vindt er meer dan je zou denken. Stap voor stap. Met vooruitgang en tegenslag. In haar columns houdt ze bij hoe haar zoektocht verloopt, die je ook op haar website kunt lezen.

Column: Ik ga het anders doen

Mijn eierstokkanker werd in 2016 ontdekt. Slechts drie weken nadat bleek dat ik borstkanker had. In deze blog vertel ik daar meer over. Ik ben de uitzondering waarbij twee primaire tumoren van kanker tegelijk opdoemden. Volgens de statistieken is dit uiterst zeldzaam. Het komt bijna niet voor, toch had ik het. Diezelfde statistieken zeggen nu dat ik niet beter word. Er is wel een verlenging mogelijk, door middel van chemo. Van genezing is geen sprake. Ik zeg op mijn beurt dat ik inmiddels niet meer in de statistieken pas.

Ik heb met mezelf afgesproken dat ik nu ook de zeldzaamheid mag zijn om te genezen. Dus ik ga het anders doen. Nieuwsgierig ben ik altijd wel geweest en in dit geval komt dat goed uit. Ik ga op zoek. En ik zal mogelijkheden vinden. Meer dan ik ooit voor mogelijk heb gehouden.

Mogelijkheden

Ik zoek naar mogelijkheden om de tijdelijke verlenging om te zetten in een verlenging zonder een houdbaarheidsdatum op korte termijn. Ik visualiseer dagelijks mooie jaren met mijn gezin. Los van het feit dat ik ze wil zien opgroeien, wil ik ook dat zij mét en niet zonder een moeder opgroeien. Het is soms moeilijk om mezelf in die toekomst te zien. Niet wetende of het lukt, maar wie heeft die zekerheid eigenlijk wel? Ik merk dat het me steeds meer uit de angst houd wanneer ik voor me zie dat ik er gewoon ben. Hoe moeilijk kan het zijn?

Ik ga het dus anders doen. Ik pak alles aan wat nodig is om deze grenzeloze verlenging te bewerkstelligen. Met of zonder stempel van ongeneeslijk ziek. Dat maakt mij niet uit. Zolang ik er maar gewoon ben. Zolang ik maar gewoon elke dag mag opstaan en het leven mag vieren. Hoe moeilijk kan het zijn?

De toekomst

Ik geloof dat we over 20 jaar meer en andere behandelingen hebben om kanker te genezen. Veel meer in combinatie met het zelfgenezend vermogen van een lichaam. Ik moet voor mezelf deze toekomst naar voren halen. Ik krijg de tijd niet om daarop te wachten. Heel veel behandelingen zijn voor mijn soort kanker nog niet bewezen, maar weet je? Soms zijn (nog) niet bewezen behandelingen wél succesvol voor een individu. Dus waarom niet voor mij? Laat ik nu eens de uitzondering op de regel zijn.

Dat bewijst mijn Amerikaanse lotgenote ook. Zij is een uitzondering op de regel. Ze is genezen van haar uitgezaaide eierstokkanker. Ook zij legt zich niet bij de prognose neer en gaat op zoek. Ze is inmiddels mijn voorbeeld. En wat zij kan, kan ik ook.

Om een onbepaalde verlenging van mijn leven te bewerkstellingen is er meer nodig. Misschien was het te gemakkelijk gedacht: alleen immuuntherapie in Duitsland volgen en dan door met mijn oude mooie leven. Misschien was het te hoopvol? Misschien wist ik toen nog niet genoeg. Ik blijk bezig te zijn met een grotere puzzel. En die maak ik stap voor stap. De zoektocht naar mijn genezing bestaat uit verschillende stukken, die ik gaandeweg aan het vinden ben.

Mijn onbetaalbare leven

Het enige nadeel van deze puzzel die grotendeels buiten Nederland ligt: alles zelf betalen. Dus mijn grenzeloos denken in mogelijkheden om te genezen stopt vaak hier. Op zoek naar mogelijkheden, die voor mij onbetaalbaar zijn. Maar weet je? Mijn leven is onbetaalbaar. Voor wie geldt dit niet? Dus een mogelijkheid moet er komen.

En net als mijn Amerikaanse lotgenote wil ik erover vertellen. Al help ik er maar één iemand mee. Net als zij mij. Het maakt me nog vastberadener om de oplossing te vinden. Om over 10 jaar te kunnen zeggen: ‘Wat hebben we er goed aan gedaan!’ Om na te kunnen vertellen dat het altijd de moeite waard is om hoop te houden en in het mogelijke te blijven geloven en waar te maken. Grenzeloos.

Een beetje hulp in deze zoektocht kan ik wel gebruiken. Wie helpt mij hierin mee?

Om Wendy haar zoektocht en de behandelingen die ze vindt te benutten, is ze afhankelijk van donaties. Wil jij haar helpen? Kijk op haar website grenzeloosgenezen.nl en help haar mee. Hier kun je ook haar achtergrondverhaal en plan met behandelingen lezen.

Laatste reactie
0 reacties totaal
Nog geen reacties
Praat mee op het forum

Ontvang de leukste artikelen in jouw inbox

Schrijf je in voor de nieuwsbrief en ontvang de best gelezen artikelen over je leven als vriendin, partner, moeder en overall powervrouw in je mailbox.

Reageer op artikel:
Wendy: ‘Los van het feit dat ik ze wil zien opgroeien, wil ik ook dat zij mét en niet zonder een moeder opgroeien’
Sluiten