Werkende moeder, voel jij je schuldig? Niet doen!

Redactie 23 apr 2015 Kids

‘Ah, wat leuk, je hebt een kindje! Te gek, ik heb er zelf twee. Fantastisch is het, hè? Ik geniet echt elke dag zo ontzettend. Oh, je werkt zeg je? Hoeveel dagen zeg je? Vijf. Nou, goh, jeetje, nou.’ Terwijl jullie nog even doorkeuvelen hoor je haar denken ‘wat zal jouw kind je missen, de hele dag zonder moeder’.

Ik heb er persoonlijk niet zoveel last van hoor, van zo’n schuldgevoel. Ik schaam me er bovendien ook niet voor te vertellen dat het in de micro-economie die de vriend en ik samen gevestigd hebben simpelweg noodzakelijk is dat we allebei werken. Zoals dat voor duizenden, nee, miljoenen moeders ter wereld geldt.

Schuldgevoel + stress = stom

Van die talloze moeders wordt echter een groot deel wél geplaagd door een schuldgevoel dat ze niet genoeg tijd met hun kind(eren) doorbrengen. Deels omdat de maatschappij (of niet-werkende vriendinnenmoeders) ze dat wijsmaken, deels omdat hun moederinstinct ze dat ingeeft. Het resultaat: moeders die proberen hun tijd tussen werk en het gezin zo goed mogelijk te verdelen. Lees: moeders die veelvuldig gestresst zijn. Nee, daar worden kinderen lekker blij en ontspannen van.

Inderdaad, dat worden ze niet. Wie dat zichzelf voorhield bij wijze van excuus of rechtvaardiging, kan dat vanaf nu ook staven met wetenschappelijk onderzoek. Met dank aan de Amerikaanse Universiteit van Maryland, die constateerde dat de permanente druk om quality time met kinderen door te brengen werkende moeders zoveel stress bezorgde, dat het beter is dat je als werkende moeder je aandacht richt op je werk en verdienen van geld.

Werkende moeders zijn ‘slechte’ moeders

‘Moeders die thuis zijn bij de kinderen, zijn betere moeders’. Laat heel duidelijk zijn: dit is geen feit, maar een mening. Die weliswaar redelijk breed gedragen werd, en deels nog altijd wordt. Een ietwat vastgeroest overblijfsel van de ongeëmancipeerde samenleving. Die in Amerika overigens nog een lange weg te gaan heeft, blijkens een onderzoek van enkele jaren geleden. Dat wees namelijk uit dat 40% van de Amerikanen van mening waren dat moeders die werken, hun kinderen ‘beschadigen’. Fascinerend.

In het onderzoek van de University of Maryland dat vorige maand gepubliceerd werd, staat de volgende vraag centraal: Welke impact heeft het (op kinderen) hoeveel tijd hun moeders met ze doorbrengen?
De conclusie? Geen. Het maakt niet uit hoeveel tijd je als moeder met je kind(eren) doorbrengt.
Althans, als je ervan uitgaat dat de tijd samen een (positief) effect heeft op de psychologische en academische ontwikkeling van je kind. Want dat is dus niet het geval.

De cijfers

Moeders van kinderen tussen 3 en 11 jaar oud brengen gemiddeld elke week tussen de 11 en 30 uur door met hun kinderen. Wat ik overigens best een ruime marge vind, maar dat terzijde. Dan hebben we het niet over samen in hetzelfde huis zijn, maar niet per se iets samen doen, maar over momenten waarop je als moeder echt volledig met je aandacht bij een activiteit met je kind(eren) betrokken bent. Als de kinderen ouder worden (11 jaar en ouder) komt dit gemiddelde uit tussen 11 en 20 uur per week. Ter vergelijking: in 1975 hadden moeders slechts 7 uur per week quality time met hun kinderen.

werkende moeder 2

Is meer tijd met je kinderen doorbrengen beter voor ze? Nee, zegt het onderzoek. Hoeveel uur je als moeder met je kind doorbrengt, heeft geen impact op de ontwikkeling van het kind, in tegenstelling tot wat mensen lang gedacht hebben – of hebben willen denken. Hoewel quality time tussen kinderen en ouders, zoals samen eten en lezen, wel degelijk van grote waarde zijn voor de ontwikkeling. Met andere woorden: het gaat dus niet om kwantiteit, maar om de kwaliteit van de tijd die samen doorgebracht wordt. Niet méér, maar beter.

De discussie

Ben je een ‘betere’ moeder als je werkt, geld verdient en daarmee een belangrijke (danwel essentiële) bijdrage levert aan het financiële welzijn van je gezin? En daarmee je kind(eren) meer kansen kunt bieden? Of is het ‘beter’ voor je kinderen als je (vaak en veel) bij ze bent, tijd met ze doorbrengt en actief probeert een bijdrage te leveren aan hun persoonlijke ontwikkeling – ook al zou je eigenlijk moeten werken?

De onderzoekers weten het zeker: de tijd die je – uit schuldgevoel, semi-verplicht – met je kind(eren) doorbrengt terwijl je eigenlijk zou willen/moeten werken, resulteert in stress, slaaptekort, schuldgevoelens en paniek aan moeders zijde. En dat moeten we niet willen: niet voor de moeders, maar al helemaal niet voor de kinderen.

Dus moeders, aldus de wetenschappers, ga vooral lekker werken en doen wat je moet doen. En voel je daar vooral niet schuldig over.

Hoeveel tijd breng jij met je kinderen door? En voel jij je wel eens schuldig als je het gevoel hebt dat dat eigenlijk te weinig is? Of heb je een hele andere kijk op deze discussie? Deel je mening op Famme!

Lees ook: 9x wat je nooit moet zeggen tegen werkende moeders >

Reageer op artikel:
Werkende moeder, voel jij je schuldig? Niet doen!
Sluiten