Wie stinkt daar zo?

Redactie 26 feb 2014 Columns

DIGAME ARNOLD (3)

Waarom is het toch dat wij mannen altijd maar verwachten dat de vrouw er is voor ons, de kinderen, de hond, het eten, de sociale agenda, de kerstkaarten en onze vergeten pakken en dekbedden bij de stomerij? Hoe komt het dat we een charmante dame aan onze zijde verwachten en een vurige minnares (op-commando) in bed? En hoezo is iedere stinkende scheet die wij afvuren een mooie grap, maar ieder ontschoten beetje wind van onze echtgenote een misdrijf dat op z’n minst een openbare verontschuldiging waard is?

Gelijkwaardigheid, emancipatie? Ammehoela! Wij mannen hebben nog steeds een hele lijst verwachtingen van onze vriendin, soulmate, vrouw. Waarop ze allemaal gestoeld zijn? Joost mag het weten. Ik heb het bij hem gecheckt: hij weet het ook niet. Sterker nog, hij vindt niet dat die verwachtingen zo vreemd zijn. Een vrouw hoort nou eenmaal… En zo kan ik nog uren doorgaan, en toegegeven, ‘avec plaisir’! Alleen de vraag is: wat heb jij hieraan, als multitaskende vrouw?

De wind der verwachtingen

Niets, is het antwoord… Totdat je opeens de sluier voor je ogen wegtrekt: ‘Wacht eens even! In hoeverre waai ik eigenlijk met deze Wind der Verwachtingen mee?’ Juist! Ik durf te wedden dat je een hoop taken, identiteiten en rollen gewoon klakkeloos hebt aangenomen. Ze zijn er vaak met de paplepel ingegoten, dus je had het maar te slikken. Maar kijk eens goed om je heen: de wereld is in een rap tempo aan het veranderen. Nieuwe perspectieven en ideeën vliegen ons om de oren omdat we er via het internet direct toegang tot hebben. Zeven miljard mensen, dus minstens zo veel perspectieven en waarheden. Waarom zou je je houden aan een beperkte lijst van geconditioneerde ideeën? Waarom zou je aannemen dat dit de waarheid is van wie en wat je bent?

Aannemen: in het Engels heet het ‘to assume’. En zoals de Engelsen zeggen: ‘to ASS-U-ME makes an Ass out of U and Me.’

Tijd om alle deuren en ramen open te doen. Kan een frisse wind de composterende verwachtingen en aannames wegwaaien. Zo, dat ruikt een stuk beter toch? Ook geen verontschuldigingen meer nodig.

Tip 1: om te kijken…

Geestige en herkenbare Britse (dus Britse humor) moeder-commercial. ‘I’m a school-run-taker, fairy-cake-baker, deal-maker, orgasm-faker, nit-raker, rattle-shaker, cheese-grater, night-time-waker, I’m a placater, peacemaker…’

http://www.youtube.com/watch?v=Hsjba2y6aTA

Tip 2: om te doen…

Schrijf bovenaan een lege pagina: Wat verwachten anderen van me? Wanneer je bent uitgeschreven, check je iedere verwachting en stel jezelf de vraag: kan ik dit 100% zeker weten of is het een aanname? Zeker weten (als dat al mogelijk is!) betekent jezelf vragen: wil ik hieraan voldoen of niet? Is het een aanname, dan weet je inmiddels: ASS-U-ME…

Schrijf nu eens een lijst met verwachtingen die je van jezelf hebt. Wanneer je door de lijst heenwerkt, voelt dat als een last op je schouders? Mooi! Dan ben je klaar voor iets anders… Kijk nog een keer de video van tip 1, lach om de ideeën die je jezelf hebt aangemeten en besluit gewoon iedere dag één aan diggelen te slaan. Past dat niet in de verwachtingenlijst van je man, laat hem dan dezelfde oefening doen! Ik garandeer je – uit mijn werkervaring gesproken – dat er onder de stoere ‘ik-heb-het-allemaal-op-orde’-houding heel wat ‘ik-heb-te-voldoen-aan’-ideeën schuilgaan.

Reageer op artikel:
Wie stinkt daar zo?
Sluiten