Woorden doen wél pijn…

Phileine hoorde haar zoon tot haar grote schrik iets onaardigs zeggen tegen een ander jongetje.

Dag lief kind,

Ik noem je lief ook al zijn je daden niet echt lief te noemen. Ik ga ervan uit dat je lief geboren bent. Net als ieder mens. En dat je je klasgenootje zo behandelt als je doet heb je vast niet zelf verzonnen. Want welk kind bedenkt nou dat het goed is om een ander kind zo te treiteren?

‘Woorden doen geen pijn,’ zei mijn moeder vroeger tegen mij als iemand iets vervelends tegen mij zei.
Maar dat klopt niet. Woorden doen wel pijn. Woorden doen ontzettend veel pijn. Misschien niet letterlijk zoals een schop tegen je scheenbeen kan voelen, maar pijn doet het zeker.

Stomme lesbi

Als je rond je twintigste uit onzekerheid geen hap meer door je keel krijgt, omdat je vroegere klasgenootje je nariep dat je dik was, dan doen woorden pijn. Als je de vrouw van je leven tegenkomt en je durft niet op haar af te stappen omdat de woorden ‘stomme lesbi’ nog door klinken in je hoofd, dan doen woorden pijn. Als je snel je bril afzet als er iemand voorbij loopt, omdat ‘ze’ vroeger riepen dat je een nerd was, dan doen woorden pijn.

Als je in jezelf gevangen zit, als je nooit durft te zijn wie je bent, dan hebben woorden pijn gedaan toen ze gezegd werden en hebben ze zich samen met de pijn in je lijf genesteld.

Rechten

Dus toen ik jou deze week hoorde zeggen tegen hem dat hij niet mee mocht spelen, omdat hij een langzame sukkel is, werd ik boos op je. Daarna ben ik naar hem gegaan. Hij keek me verdrietig aan. Ik vertelde hem dat niemand het recht heeft om zo onaardig te doen. Ook jij niet.

Toen ik je vanavond in bed legde heb ik je geaaid. Ik heb je langer dan normaal geknuffeld en heb je daarna verteld dat ieder kind op de wereld evenveel waard is. Dat ieder kind evenveel liefde nodig heeft en dat ieder kind vriendjes wil. En dat juist jij het verschil kunt maken voor dat ene kindje dat misschien wat langzamer rent, maar wèl heel goed is in tekenen.

Morgen ben ik weer zijn vriend

Ineens zag ik weer je kinderlijke liefde en onbegrip. Je snapte eigenlijk zelf niet meer zo goed waarom je zo onaardig was geweest. ‘Morgen ben ik weer zijn vriend mam.’

En ik weet dat dat waar is. Voor één dag. Want overmorgen is er weer een ander kind dat geplaagd zal worden en volgende week ben jij het zelf. Het hoort bij het kind zijn, maar ik zal je blijven zeggen dat je iedere keer een keus hebt. En ik beloof je dat ik boos blijf worden en je zal blijven aaien.

Liefs,

Mama Phileine

Fammes Maaike confronteerde haar pesters, hoe dat ging lees je hier.

Reageer op artikel:
Woorden doen wél pijn…
Sluiten