Yogadocent: moeders, laat je niet gek maken door mindfulness

Kids

Als je echt gelukkig wil zijn, is het zaak zo mindfulness mogelijk in het leven te staan. Dat is de boodschap waar we me dood worden gegooid en hoewel er ongetwijfeld een kern van waarheid in zit, brengt het ook weer druk met zich mee. En dat is wel het laatste wat je nodig hebt. 

Apenkooien

Amber is yogadocent en begrijpt dus als geen ander het belang van in het nu leven. Maar Amber weet ook dat mindfull leven in de realiteit lang niet altijd haalbaar is. Zeker niet wanneer je een moeder bent.

‘Mijn 5-jarige is aan het apenkooien in de woonkamer. Ik negeer haar acrobatiek actief omdat ik A) geen tijd heb om met haar naar het ziekenhuis te rijden als ze zich bezeerd en B) omdat ik aan het Skypen met het laatste klasje van mijn trimester.

Wanneer het tijd is voor de pauze van 5 minuten, negeer ik de stapel administratie, spoed ik me naar het toilet, grijp ik een flesje voor de baby die ik op m’n borst gebonden heb, snijd ik wat aardbeien voor de stuntvrouw en probeer ik terug te gaan naar m’n laptop voordat iemand uit m’n klasje in de gaten heeft dat mijn naakte kind zichzelf blauw probeert te verven in ruil voor aandacht.

In de 30 seconden die ik nog over heb, stuit ik op Facebook op een artikel over mindfulness. Nu heb ik een time-out nodig van m’n leven om te reageren op deze vertoning van privilege. Dus laat me wat advies bieden aan iedereen die net als ik niet in een granola-advertentie leeft:

1. Stop ermee

Als je zo gezegend bent om ieder moment volledig in het nu te leven, koester het dan in stilte. Als je een baby met krampjes hebt die gilt alsof je hem neersteekt, zou je je zo vrij moeten voelen om mentaal even uit te checken. Als je kind hoe dan ook toch wel huilt, is even een paar minuutjes weglopen waarschijnlijk een van de beste dingen die je kan doen voor jezelf. Wees mindful genoeg om te weten dat het op een dag stopt, maar voel je je niet schuldig omdat je niet ieder huiltje in je opneemt.

2. Maar echt: stop ermee

Serieus. Er zijn moeders die worstelen met een postnatale depressie die er helemaal geen baat bij hebben om ieder moment volledig in zich op te nemen. Aan al die moeders: voel je je niet veroordeeld omdat mensen op het internet het beter weten. Je vecht een van de zwaarste gevechten die er zijn. Vraag om steun, en als je die niet meteen hebt: wees dan niet mindful. Dagdroom, kijk op Facebook, kijk tv of doe wat dan ook je moet doen (zolang het veilig is) om jezelf eraan te herinneren dat dit voorbij gaat.

3. Check je privileges

Vertel een moeder die weer aan het werk moet of 60 uur per week draait niet om altijd in het nu te leven omdat kinderen zo snel groot worden en voor je het weet uit huis gaan. Weet je wie daar wat aan heeft? Niemand. Misschien helpt het als je zelf zo hyper-gefocust bent op je kinderen dat er niks meer van je over is wanneer ze op een dag hun eigen weg gaan, maar de rest bewandelt een dunne lijn van ze voor altijd koesteren en geld sparen voor de dag waarop ze weer op de muur tekenen en je ze linea recta naar de kostschool wil sturen.

4. Doe wat jij wil

Hey moeder of verzorger: doe wat je wil. Als je een rotdag hebt en even op de stoep wil zitten om jezelf bij elkaar te rapen, doe je dat. Als je je baby wil ducttapen aan een boom en heel hard het bos in wil rennen in de hoop dat je wordt opgegeten door coyotes – nou eh, ja doe dat maar niet. Maar je hebt wel mijn toestemming om eraan te denken.

5. Slechte dagen maken je geen slechte manier

Je best doen, is goed genoeg. Je kinderen hoef nog niet De ontdekking van de hemel te lezen voordat ze kunnen lezen. Als kleine Timmie wel viool wil leren spelen, is het ook goed. Als je ze pizza wil geven, doe kan dat gewon (jawel: ook de glutenvrije variant). Geniet van je kinderen om de kleine weirdo’s die het zijn. Tot je je eigen haren uit wil trekken van frustratie – sta jezelf dan toe om niet van ieder moment te genieten.

6. Het is goed om nog een leven te hebben

Ik ben een yogadocent en groot fan van mindfulness. Weet je waar ik een nog groter fan van ben? Balans.  Misschien kun je je geen oppas veroorloven en het huis verlaten. Dan is het nog steeds prima om je kind even achter een tablet te schuiven zodat je 20 minuten een boek kan lezen, een vriendin kan bellen of 618 interieur-ideën kan verzamelen op Pinterest. Het is oké om meer te zijn dan alleen moeder. Het is waarschijnlijk alleen maar een goed voorbeeld voor je kind.

Mijn punt is dit, mijn vrienden: de meest pleidooien voor mindful ouderschap zijn afkomstig van vermomde perfectionisten, en dat is wel het laatste wat onze kinderen nodig hebben.’