Zo pas je de regels van het Jeugdjournaal thuis toe

Thea Tijssen 30 nov 2015 Kids

Wanneer er heftige dingen gebeuren in de wereld, zoals de aanslagen in Parijs, dan slaat eerst de schrik je om het hart en bedenk je vervolgens: hoe vertel ik dit mijn kind? Moet ik het überhaupt wel vertellen? Bij het Jeugdjournaal is dat laatste nooit een vraag, zo lazen we vanmorgen in de Volkskrant. Maar de manier waaróp, daarover hebben ze vastomlijnde ideeën. Die jij thuis ook goed kunt toepassen.

Want als je iets kunt gebruiken bij het vertellen van slecht nieuws aan je kind, dan is het wel een beetje houvast.

[STAP stap=”1″]

Gesprek van de dag

Als er iets in de wereld gebeurt wat zodanig groot is dat iedereen het er over heeft, dan moet je eigenlijk niet twijfelen. Dan moet je kind het dus ook weten. Want als jij het niet vertelt, doet iemand anders dat wel en dan heb je er dus geen invloed op hóe het wordt verteld. Volgens chef Ronald Bartlema van het Jeugdjournaal hangt het ook van de leeftijd van je kind af. Zo is het Jeugdjournaal echt voor 9- tot 12-jarigen bedoeld en horen 5- of 6-jarigen daar helemaal niet naar te kijken. Ook iets waar niet iedereen waarschijnlijk bij stilstaat!

[STAP stap=”2″]

Geen paniek

Ook al denken sommige mensen dat het Jeugdjournaal ‘het grotemensenjournaal met simpele woorden’ is, dat is echt niet het geval. Al die heftige beelden die wij in het Journaal voorbij zagen komen, heeft het Jeugdjournaal niet laten zien. Juist omdat kinderen daar veel slechter tegen kunnen dan volwassenen. Laat je kids dus ook niet meekijken naar beelden waarbij je twijfelt of ze het wel trekken. Dat doen ze blijkbaar niet, dus wacht zelf ook maar met kijken tot je kroost veilig in bed ligt.

praten met je kind

[STAP stap=”3″]

Kinderinvalshoek

Waar het Jeugdjournaal eigen verslaggevers stuurt die zelf op zoek gaan naar hoe het nieuws door kinderen wordt beleefd, zo kun je thuis natuurlijk heftig nieuws met een kinderbril op bekijken. Dan vertel je wat de kinderen daar momenteel meemaken. En dan niet vertellen over een kind dat iemand heeft verloren bij de aanslag, maar een kind dat vertelt over hoe het nu is dat er overal militairen rondlopen en ME-busjes in de stad staan. En probeer altijd lichtpuntjes te vinden voor je kind. Vertel iets over zusjes die niet bij elkaar waren tijdens de aanslag, maar die elkaar daarna terugvonden. Dan vertel je iets wat voor kids interessant is én wat positief eindigt.

[STAP stap=”4″]

Informatie weglaten

Bij de zelfmoordterroristen werd in het Jeugdjournaal gemeld dat terroristen mensen hadden doodgeschoten. Niet dat ze zichzelf hadden opgeblazen. Dat snappen kinderen namelijk niet. Dat gaat voor hun te ver. Premier Rutte die vertelt dat we ‘in oorlog’ zijn met IS, zoiets zendt het Jeugdjournaal ook niet uit, want de fantasie van kinderen gaat dan met ze op de loop. Zij zien dan de tanks al door hun eigen straat rijden. Dus als je dingen vertelt, vertel dan ook niet alles. Laat informatie die ze niet kunnen bevatten of waarvan hun fantasie op hol slaat, weg.

[STAP stap=”5″]

Kinderen geruststellen

Je wil natuurlijk het liefst tegen je kind zeggen dat ‘zoiets hier nooit zou kunnen gebeuren’, maar dan zou je liegen. En net zomin als jij wil liegen, wil het Jeugdjournaal dat ook niet. Wat ze wél doen, is de boel relativeren. Dus een terrorisme-deskundige die zegt:’Ze houden mensen die iets slechts van plan zijn heel goed in de gaten.’ Dat is een manier waarop je het zelf ook tegen je kind kunt zeggen. Maar zo’n filmpje wat laatst viral ging met die man die tegen zijn zoontje zegt: ‘Zij hebben wapens, maar wij hebben bloemen.’ Dat vinden ze bij het Jeugdjournaal niet goed, simpelweg omdat je met bloemen niet kunt strijden tegen geweren. Volgens chef Ronald Bartlema van het Jeugdjournaal neemt zo’n jongen van 6 dingen letterlijk. Voorliegen, wat zijn vader in feite deed, moet je dus nooit doen.

praten

[STAP stap=”6″]

Een uitlaatklep

Kinderen hebben volgens de makers van het Jeugdjournaal een uitlaatklep nodig als er iets verschrikkelijks is gebeurd. Zo lieten na de Parijse aanslagen duizenden kinderen een reactie achter in het digitale gastenboek van het Jeugdjournaal. Ook maken ze bij het Jeugdjournaal vaak reportages op scholen (ook in Nederland) om te laten zien hoe het hier leeft. Kinderen kunnen op die manier ook hun ei nog kwijt en op school praat je er natuurlijk ook vaak over na. Door al dat praten over wat er is gebeurd, kunnen kinderen het beter verwerken. Laat ze dus maar praten over wat ze hebben gehoord, gezien en wat ze daarvan vinden. Dat helpt ze alleen maar in hun verwerkingsproces.

[STAP stap=”7″]

Positief eindigen

Bij het Jeugdjournaal zoeken ze naar bruggetjes om van het verschrikkelijke nieuws over te gaan naar iets luchtigs. Bij Parijs lukte dat gek genoeg doordat Sinterklaas zei dat hij was geschrokken van de aanslagen in Parijs. Dat was het perfecte bruggetje om verder te gaan met de intocht van Sinterklaas. Thuis heb je met het maken van bruggetjes natuurlijk minder te maken. Niemand die een boze mail gaat sturen als jij het – van de hak op de tak – ineens over iets luchtigs gaat hebben. Maar probeer het dan wel op een manier te doen zodat je kind weet dat hij of zij altijd bij je mag terugkomen op het heftige onderwerp. Maak duidelijk dat je altijd klaar staat om er vragen over wat er gebeurd is te beantwoorden of om erover te praten. Zolang dat duidelijk is, mag je best van de aanslagen overgaan naar de pannenkoeken die jullie straks gaan eten…

Hoe heb jij je kind(eren) verteld wat er in Parijs was gebeurd? Of heb je het ze niet verteld? Praat mee op Famme’s Facebook.

Lees ook: Hoe praat je met je kind over de dood?

Reageer op artikel:
Zo pas je de regels van het Jeugdjournaal thuis toe
Sluiten