To the rescue: zo reageer je op een driftbui van je kind

Maaike Kooijman 7 sep 2018 Kids

Je hebt iets ergs gedaan. Iets Heel Ergs. Je hebt Beer aan de verkeerde kant van het bed gelegd, de groene in plaats van de roze drinkbeker gepakt of de fout gemaakt om te denken dat broccoli misschien best een goed idee was. Het gevolg: een gigantische driftbui van je kind. Oeps. En nu?

Dat kunnen Heather Turgeon en Julie Wright, schrijvers van het boek ‘Now Say This: The right words to solve every parenting dilemma’, je haarfijn uitleggen. En dat doen ze dan ook.

Wat je niet moet doen: de driftbui negeren

‘Gewoon niets zeggen, dan raken ze vanzelf verveeld’, is je misschien weleens verteld. Klopt soms, maar vaak ook niet. Als je kind boos op je is in de Jumbo, gaat ‘ie echt niet minder hard krijsen als je gewoon doorloopt – maar je medewinkeliers gaan je wél geïrriteerder aankijken. Bovendien heeft je kind je nodig, en negeren is dan niet de manier om te laten zien dat je er voor ze bent.

Wat je wel moet doen: zeggen dat je het begrijpt en gevoelens accepteren

Nee, natuurlijk snap je niet wat er mis is met dat schattige kinderprogramma met dat konijn. Maar dat hoeft je kind niet te weten. Hij wil alleen maar dat je op z’n minst een poging doet om het te begrijpen, dus laat dat dan ook blijken. Sommige kinderen willen er meteen over praten, andere hebben juist ruimte nodig. Die moet je ze dan ook geven, maar vertel dan wel dat je klaarstaat als dat nodig is. Laat hem in ieder geval gewoon zijn emoties uiten.

LEES OOK: 4x hoe we onze peuters kunnen leren over emoties

Als je een extravert kind hebt dat niet per se behoefte heeft aan ruimte, heeft het misschien juist wél behoefte aan knuffels. Nee, geen knuffelgiraffes, maar daadwerkelijk een omhelzing van jou. Sommige ouders zullen zeggen dat dat een onterechte beloning is, maar dat is niet zo. In ‘streng maar rechtvaardig’ zit niet voor niets ook dat laatste woord. Je kind is gewoon in ontwikkeling; driftbuien horen daarbij en daar kun je niet zomaar boos op worden.

Wat je daarna moet doen: grenzen stellen

Dat je begrip toont, wil niet zeggen dat je alsnog de roze beker pakt – alleen dat je begrijpt dat je kind daar teleurgesteld over is. Nadat je hebt gezegd dat je snapt dat hij graag een snoepje wil, kun je dus best zeggen dat het acht uur ‘s ochtends is en dat dat echt geen gepast tijdstip is. Je peuter vindt het dan waarschijnlijk alsnog jammer, maar de driftbui stopt een stuk sneller dan wanneer je de grenzen stelt op een bozere manier. Eventueel kun je nog met een andere oplossing komen, bijvoorbeeld een snoepje na school.

De uitzondering: manipulatieve driftbuien

Merk je dat dat je kind niet zomaar begint te huilen omdat hij gefrustreerd is, maar omdat hij begrijpt dat ‘ie daarmee zijn zin kan krijgen? Dan heeft het geen nut om te helpen om te gaan met die emoties – want die emoties zijn helemaal niet echt, aldus Heather Turgeon en Julie Wright. Dat betekent alsnog niet dat je boos moet worden, maar probeer wel te praten over het gedrag. Soms krijgen kinderen extra snel een driftbui als ze een slechte dag hebben gehad op school, en dan is het bijvoorbeeld goed om daarachter te komen.

Babyology

Reageer op artikel:
To the rescue: zo reageer je op een driftbui van je kind
Sluiten