‘Na twee miskramen ben ik doodsbang geworden voor seks’

Ze had zich op een hoop voorbereid nadat ze twee miskramen moest doorstaan. Ze rekende op rouw en een wereld vol baby‘s, maar dit gevolg had de anonieme briefschrijfster nooit verwacht. 

Angst en woede

‘Het enige waar ik me niet op had voorbereid is hoe bang ik opeens zou zijn voor seks. Ik kan niet meer naar de daad die me zoveel verdriet opleverde, kijken zonder angst en woede. Hoe kan iets wat je doet uit liefde leiden tot zo’n kloof in m’n hart? Hoe kan ik ooit weer hetzelfde naar seks kijken?’, schrijft ze.

Intimiteit

‘Ik voel de onzichtbare afstand tussen mijn man en mij. We weten beide niet hoe we de eerste stap moeten zetten om die afstand te overbruggen. We zijn nu allebei andere mensen en de emoties van het navigeren door intimiteit na een verlies voelen als een gigantische berg.

Seks met mijn man voelt als iets wat ons huwelijk nodig heeft, maar toch kan ik me niet voorstellen dat het ooit weer hetzelfde wordt. Seks is nu verwikkeld met plezier en pijn, liefde en verdriet. De littekens op mijn lichaam zijn nog vers en ik kan het niet zien als hoe het daarvoor ooit was – licht, zorgeloos, welwillend om liefde te geven en ontvangen.

Vergeven

Nu voelt mijn lichaam als een vreemde die me heeft verraden. Zwaar met het gewicht van rouw en de spanning van wat nu tussen ons in staat. Ik weet dat ik mijn lichaam moet vergeven voor het tekortschieten naar mijn baby, mijn man en het beroven van ons plezier dat me nog zo helder voor de geest staat. Maar ik weet niet zeker of ik dat kan.

De eerste miskraam voelde als een afwijking, een fuik in de biologie. Ondanks de verscheurende pijn die erbij kwam kijken, accepteerde ik het. Ik absorbeerde het verlies en werd zachter naar mijn lichaam dat zoveel had doorstaan. Maar de tweede keer? Mijn tweede miskraam maakte me bang voor mezelf en de intimiteit die het had veroorzaakt. Twee keer op rij een verlies heeft de vrouw die ik was gebroken.

Fysieke prijs

Voor het verlies was seks gewoon seks. Nu draagt het een zwaar gewicht en een herinnering aan de fysieke prijs die je als vrouw moet betalen. Een paar momenten genot, een kort samenzijn van twee lichamen, voor wat? Voor de fysieke pijn die mijn lichaam kapot maakte, terwijl ik op opgekruld op de bank lag te huilen? Voor de onzichtbare pijn die mijn gezelschap is geworden? Voor de zwarte wolk die boven m’n hoofd hangt?

Op sommige momenten zie ik de intimiteit even door het verlies heen schitteren. Seks is misschien niet de leuke, zorgeloze daad die het was, maar kan een nieuwe betekenis krijgen. Misschien kan het staan voor de manier waarop onze liefde is veranderd met diepere lagen dan voorheen. Het draagt de herinnering van pijn en verdriet bij zich wat ons sterker maakt dan ooit.

En misschien, heel misschien, kan ik op een dag seks niet meer zien als een ding dat iets van me heeft afgenomen, maar zien wat het me gegeven heeft.’

Reageer op artikel:
‘Na twee miskramen ben ik doodsbang geworden voor seks’
Sluiten