Redactie
Redactie Verhalen 12 jun 2021

Nachtboek van Maud #54: Sam pakte mijn hand en trok me mee naar een donker hoekje

Maud en Sam genieten eindelijk weer eens van een romantisch avondje samen. Sam heeft haar verrast met een vakantie naar Mallorca. Net in the heat of the moment staat er iemand voor het raam te schreeuwen. Het blijkt Jelle te zijn. Hij stinkt naar drank en hij ziet er gekkig uit, met vet haar en een stuk magerder. Hij wil binnenkomen, maar Maud duwt hem weg en laat weten dat hij haar met rust moet laten en hulp moet zoeken. Eenmaal aangekomen in Mallorca beseft Maud hoe fijn het is om met Sam op vakantie te zijn. Ze ravotten wat in het water totdat Maud het uit schreeuwt van de pijn.  ,,Maud?! Wat is er! Gaat het?!”

Vorige aflevering teruglezen? Hij is duidelijk niet helemaal zichzelf op dit moment

Je moet me even laten gaan

,,Auw, auw! Nee natuurlijk gaat het niet, wat denk je zelf!?” Sam zijn gezicht vertrok. Maar hij handelde adequaat, hij tilde me direct op en droeg mij naar het strand.

,,Sorry schat, maar als ik pijn heb dan moet je me gewoon even laten gaan, dan ben ik nooit zo goed in het beantwoorden van vragen. Sorry! Ik denk dat ik gebeten ben door een kwal of een of ander gek beest.”

Sam pakte mijn voet gaf een kus op mijn enkel. ,,Geeft niet, maar jij begon ineens zo te schreeuwen, ik schrok me dood.” De stekende pijn aan de onderkant van mijn voet bleef hangen en ik zag langzaam een rode vlek verschijnen. Samen met Sam strompel ik naar de EHBO-post, die gelukkig niet ver lopen is.

Le kwalos

Het meisje bij de EHBO-post blijkt uit Nederland te komen, wat een geluk. Een biertje bestellen en de weg vragen lukt nog wel met Spaans van het VWO, maar uitleggen dat ik waarschijnlijk ben gebeten door een kwal (le kwalos ofzo?) is mij iets te ingewikkeld. Ik krijg een verkoelend zalfje, paracetamol en ik moet uit de zon blijven.

Als de pijn morgen niet weg is, dan moet ik terug komen. De rest van de dag blijven Sam en ik een beetje chillen in de schaduw. Slapen, boekje lezen, ijsje eten, slapen, sangria drinken, paella eten. Ik kan hier heel goed aan wennen!

De volgende ochtend kust Sam mij wakker en ik besef me dat mijn pijn aan mijn voet als sneeuw voor de zon is verdwenen. Deze vakantie met Sam doet me zo goed! Mijn zorgen over Fredje, de seksvideo, de harde schijf van Jessie en de verslaafde Jelle lijken ineens zo ver weg. Normaal kan ik er uren over piekeren, maar het lijkt wel alsof ik deze gedachten net zoals mijn paspoort veilig heb opgeborgen in de kluis. De komende week ga ik even niet denken aan alle problemen in Nederland.

Cocktails en chillen

De eerste dagen van onze vakantie hebben we vooral veel gechillt. Verder hebben we een auto gehuurd en een tour gemaakt over het Spaanse eiland. Ook hebben we een leuke strandtent gevonden, waar we al een paar avonden cocktails hebben gedronken met een ander stel uit Duitsland. Woensdagavond hebben we het net iets te laat gemaakt, maar het was echt super gezellig.

Donderdag lagen we lekker uit te brakken bij het strand van Cala Domingo, toen er ineens paniek uitbrak! Niets ernstigs, maar volgens mij was het zelfs in het Nederlandse nieuws. Ik had net het gevoel in slaap te vallen, toen ik ineens geschreeuw hoorde. ,,Een haai, een haai! Kijk kijk!” (Ja er zijn genoeg Nederlanders op Mallorca).

Ha ha, de eeuwenoude grap, dacht ik. Ik deed mijn oortjes in en probeerde verder te slapen met wat muziek op. Sam vond het nogal boeiend en liep richting de zee. Tot onze grote verbazing was er echt een haai in de zee te zien!! Hij scheen wel langer dan 2 meter te zijn.

Er kwam al vrij snel hulp en aan alle badgasten werd gevraagd of ze het strand konden verlaten. Stiekem had ik wel willen zien hoe die haai uit het water werd gehaald, maar er was geen plek voor ramptoerisme. Ik hoorde later van de barjongen in het hotel dat de haai gelukkig nog wel in leven was.

De tijd vliegt

De rest van de middag hebben we bij het zwembad gelegen. Het is eigenlijk echt te warm om activiteiten te ondernemen. s’ Avonds zijn we met het Duitse stel (Hanna en Daniel) naar Palma gegaan, de hoofdstad van Mallorca.

Ik had via Instagram een leuk tapas restaurantje gevonden en we hebben inderdaad heerlijk gegeten bij Can Cera Gastro. De sangria smaakte ook behoorlijk goed en voor we het in de gaten hadden was het 00.00.

De temperatuur begon net lekker te worden en we besloten dat we zin hadden om uit te gaan. Fiesta a la discoteca of zoiets! Zaterdag (onze laatste echte dag) zouden we al naar Pacha gaan, dus donderdagavond gingen we naar Discoteca Club Titos Mallorca.

Klinkt fout en dat was het ook wel. Het leek wel alsof Daddy Yankee en Enrique Iglesias aandelen hebben in deze club, want hun liedjes werden non-stop gedraaid. Gelukkig werden ze wel gemixt met wat goede house muziek. Het leuke van Spaanse feestjes vind ik altijd dat de mensen echt los gaan.

Iedereen danste en ik was helemaal in mijn element. Ik had niet eens door dat Sam en Daniel al een tijdje weg waren. Totdat Sam ineens op mijn schouder tikte. Het licht viel net in zijn ogen en hierdoor zag hij er nog knapper uit dan normaal. ,,Kom jij eens met mij mee.”

Sam pakte mijn hand en trok me mee naar een donker hoekje. Hij begon me wild te zoenen en haalde toen een klein doorzichtig zakje tevoorschijn. ,,Maud, eerlijk zeggen hoor. Maar ik heb net een klein beetje XTC op de kop getikt. Daniel gebruikt het vaker. Zullen we het proberen?”

Eerdere afleveringen teruglezen? Lees hier alle nachtboeken van Maud 

Wie is Maud?

„Hoi, ik ben Maud (19). Waar de een postzegels of Efteling-laven verzamelt, spaar ik spannende ervaringen en houd in mijn dagboek – uh nachtboek – mijn laatste avonturen én veroveringen bij. Elke week geeft Metro een kijkje in mijn turbulente (studenten)leven.”

Het nachtboek van Maud verscheen eerder op Metronieuws.nl.

Reageer op artikel:
Nachtboek van Maud #54: Sam pakte mijn hand en trok me mee naar een donker hoekje
Sluiten