Ouder zijn van drie kinderen: zo is het echt

Persoonlijk

Lange tijd was het leven overzichtelijk en als uit een boekje. Huisje, boompje, beestje, en allebei een zoon op schoot. En toen kwam onze dochter.

Dat betekende: reuring in de toko! Want onze kers op de taart schudde de boel behoorlijk op. De overgang van twee naar drie ging eigenlijk heel vanzelf, maar was én is ook ingrijpend. Ik vertel je waar dat ‘m in zit:

1. Zij zijn met meer

En dat merk je vooral in de interactie die zij onderling hebben. Three is a crowd. Zij zijn met meer, en hebben meer gedoe. En wij moeten daar met zijn tweeën naar luisteren. Om er vervolgens wat aan te doen.

2. Ik denk dat ik doof word

Ik heb dus laatst een gehoortest gedaan online en daar kwam uit: niet goed. De geluidsoverlast maakt me gek, of dus gewoon: doof. Dan vraag ik me weer hardop af, wat ik moet koken, en roepen er drie keeltjes: ‘Pizza! Pizza! Pizza!’

Tip:

3. Ik schaam me voor onze auto

Mijn man gaat bij ons over de auto. Eerst hadden we een Audi, nu een Mercedes. Vraag me niet waarom, maar ik schaam me er voor. Tot ik weer eens van voor naar achteren kruip om tijdens het rijden daar de boel een beetje te temperen. Dan ben ik wel blij. Want dat past gewoon.

4. Ik ben al twaalf jaar moe

Waren we eindelijk ‘uit de luiers’ en op gespreksniveau met beide kinderen, begonnen we ‘weer opnieuw’. Haha. Drie leeftijden betekent ook: drie fases, en drie soorten issues, gesprekken en manieren van opvoeden. Toch zeg ik maar zo: het is prachtig, c’est la vie.

5. Geld verdwijnt als water

Dacht je dat babykleertjes een continue uitgave waren? Dan ken je de ‘pubervoeten’ nog niet. Iedere maand lijkt er wel een maat bij te komen. En sta ik weer een paar sneakers af te rekenen.

6. Vrijdagavond ben je kwijt

Dan bepaalt de meerderheid (de jongens) wat we kijken op televisie. En dat dus óf een stomme, domme actiefilm, óf een talentenjacht met honderd reclameblokken, zodat ze om elf uur nóg op de bank hangen. Op het kleintje na natuurlijk.

7. Als er eentje uit logeren is, haalt de rest even adem

Natuurlijk missen we diegene wel meteen. Het is zó anders. Tegelijkertijd is de balans volledig daar. Geen ruzies, geen discussies. Aha! Zo was / is het dus met ‘maar’ twee kinderen.

8. Hoe jonger het kind, hoe minder foto’s er zijn

Mijn dochter heeft een babyfoto van onze oudste zoon op haar kamer staan en vraagt regelmatig: ‘Dit ben ik als baby, toch mama?’ en dan lieg ik. Soms.

9. Ze hebben alledrie hun eigen bedtijd

Althans, dat willen ze graag. In de praktijk moeten ze vaak alledrie tegelijk naar boven, waarbij de jongste dan dus geluk heeft, en de oudste pech. Op andere dagen houden ze mij er wél aan (als mijn man er niet is en ik het bedritueel alleen doe) en ben ik bezig van acht tot tien.

10. Je voelt je nu écht een ouder

Natuurlijk, dat ben je met één of twee kinderen ook. Maar met drie (of meer) ben je toch geupgrade van ‘leuke, toevallige moeder’ naar ‘okay, nu moet ik mijn kop er even bij houden en de boel weten te regelen-moeder’. En heb je net als ik het geluk dat je het opvoeden samen doet, dan voel je je nu meer dan ooit één team! En dat is heel tof.

Van al die kinderen word je natuurlijk behoorlijk chaotisch. Lees daarom ook dit hilarische stuk van Suzanne.

Meer leuke content? Like ons op Facebook