Vera Guldemeester
Vera Guldemeester Persoonlijk 19 sep 2022
Leestijd: 5 minuten

Molly (38): ‘Door mijn eigen gemis wil ik niet meer naar babyshowers en op kraamvisite’

Wanneer je een onvervulde kinderwens hebt, kan het erg pijnlijk zijn als mensen om je heen wel kinderen krijgen. Je wil niets liever dan dit zelf ook meemaken. Molly kan erover meepraten: “Ik wil heel graag een kind, maar het lijkt wel of het mij niet gegund is. Het is voor mij dan ook erg pijnlijk om bij vriendinnen langs te gaan die zwanger zijn of een baby hebben. Ik heb dan ook besloten om niet meer naar babyshowers en op kraamvisite te gaan”, vertelt ze aan Famme.

“Ik heb altijd al jong moeder willen worden. Ik werd erg blij van het idee om een gezin te hebben. Op mijn achttiende kreeg ik een vaste relatie met Björn, een jongen uit mijn dorp die niet alleen leuk, maar ook ontzettend grappig was. Toen we zes jaar samen waren besloten we om de anticonceptie weg te gooien en voor een kind te gaan.

Niet zwanger

Toen we anderhalf jaar later nog geen positieve test in handen hadden, begon ik me zorgen te maken. Zou er iets met ons zijn waardoor het niet lukte? We besloten een afspraak te maken bij de dokter. Hij verwees me door naar de gynaecoloog. Twee dagen voor de afspraak met de gynaecoloog voelde ik me opeens anders dan anders. Ik deed een zwangerschapstest en tot mijn grote verbazing bleek ik zwanger te zijn. Wat waren Björn en ik blij, zeker toen we met tien weken zwangerschap een mooie echo in handen hadden.

Miskraam

Toen ik twee weken later een miskraam kreeg waren we erg verdrietig. Björn en ik kwamen in een nachtmerrie terecht. Er werd tegen ons gezegd dat we niet op moesten geven, we waren immers nog jong. Vanaf toen lag er een nog grotere druk op ons om de volgende zwangerschap wel te laten slagen.

Meerdere miskramen in vijf jaar

In de vijf jaar daarop ben ik nog drie keer zwanger geweest. Telkens kreeg ik tussen de acht en twaalf weken zwangerschap een miskraam. Ik kon mijn lichaam niet meer vertrouwen. In het ziekenhuis hebben de artsen meerdere onderzoeken bij ons gedaan, maar niet alleen Björn zijn zaad was van goede kwaliteit, ook was er niets met mij aan de hand. Ik kon het niet geloven, er moest toch iets te vinden zijn?

Verbroken relatie

Een jaar na mijn laatste miskraam vertelde Björn dat hij het niet meer aankon. Hij verbrak onze relatie en vertrok. De stress van het steeds maar zwanger proberen te worden en de drang naar een kind brak hem op, zei hij. Ik snapte het, maar ik kon mijn wens niet stoppen. Het enige wat ik wilde was een kind.

Single leven

Toen ik weer single was wist ik niet wat ik met mezelf aan moest. De dertig was ik inmiddels al gepasseerd. Ik wilde een man, kinderen en een fijn gezinsleven. Ik wilde geen leven met daten en uitgaan om een partner te vinden. Vier jaar was ik single toen ik op de verjaardag van een vriendin een collega van haar ontmoette. Robin was niet alleen knap, maar ook een tikkeltje fout. Hij was tien jaar ouder dan ik en had veel meer levenservaring. Dat vond ik erg aantrekkelijk. Ik viel dan ook als een blok voor hem.

Twee kinderen

Het klikte direct tussen Robin en mij. Na een aantal dates werd het al snel serieus tussen ons. Robin was getrouwd geweest en had uit dat huwelijk twee kinderen, die inmiddels al tieners waren. Ik hoopte dat hij ook nog een kindje met mij zou willen. Hij zei immers zelf dat er niets mooier was dan je kinderen op te zien groeien. Nadat we een halfjaar samen waren vond ik het tijd worden om het over mijn kinderwens te hebben. Robin vertelde me dat hij dol is op kinderen, maar dat hij zichzelf te oud vond voor nog een kind. Ook waren zijn kinderen al zelfstandig, hij zou er niet aan moeten denken om weer een kind in de luiers te hebben. Mijn hart brak. Ik gaf veel om hem, maar wilde mijn eigen kinderwens niet opgeven.

Onveranderde mening

Ik hoopte dat hij naarmate we langer bij elkaar waren zijn mening nog zou veranderen. Elke twee maanden kwam mijn kinderwens weer ter sprake en vroeg ik of hij er nog steeds hetzelfde over dacht. De laatste keer hamerde hij er nog eens op dat hij echt geen kinderen meer wil. Nu niet en nooit niet. Het is extra pijnlijk voor mij, omdat al mijn vriendinnen kinderen hebben of in verwachting zijn. Ook hoorde ik via een vriendin dat Björn inmiddels een kind heeft. Robin heeft me meerdere keren gezegd dat hij het snapt als ik de relatie hem zou verbreken. Dan zou ik open kunnen staan voor iemand anders die wel kinderen wil of als BAM moeder mijn kinderwens kunnen laten vervullen. Ik wil dat niet. Ik wil samen met hem een kind, met de man waar ik van hou.

Niet meer naar babyshowers en op kraamvisite

Vroeger ging ik naar alle babyshowers en op kraamvisite, maar inmiddels is dat voor mij te pijnlijk geworden. Elke keer als ik een baby van een vriendin in mijn handen krijg voel ik me doodongelukkig. Ik merk ook aan mezelf dat ik mijn vriendinnen met kinderen minder wil zien. Ze praten alleen nog maar over hun kinderen en houden geen rekening met mijn gemis. Ik heb dan ook besloten om niet meer naar babyshowers en op kraamvisite te gaan.

Het kan nog

De laatste tijd denk ik vaak na over mijn toekomst. Op dit moment zit ik vast in een cirkel: ik wil Robin niet kwijt, maar ik wil ook een kindje proberen te krijgen. Moet ik het zelf gaan proberen met een spermadonor? Moet ik Robin verlaten en een andere man zoeken? Ik weet het niet. De tijd tikt door en ik word er niet jonger op. Mocht ik Robin verlaten om voor mijn kinderwens te gaan, wil het natuurlijk helemaal niet zeggen dat het lukt, zeker vanwege mijn eerdere miskramen en leeftijd. Ik moet er nog eens goed over nadenken. Tegelijkertijd weet ik dat de tijd dringt. Dit is echt een moeilijke situatie.”

Leuke alternatieven en ideeën als je niet op kraamvisite kunt gaan

Foutje gezien? Mail ons. Wij zijn je dankbaar.

Iedere zaterdag het beste van Famme in je mailbox

Begin je weekend goed met de mooiste verhalen van Famme

Reageer op artikel:
Molly (38): ‘Door mijn eigen gemis wil ik niet meer naar babyshowers en op kraamvisite’
Sluiten