Expat moeder wordt hoofdredacteur

Muriel Oonincx 17 feb 2014 Columns

De proloog. Zo heet dat toch, als je vertelt wat er vooraf ging aan een bepaalde gebeurtenis of verhaal. Welnu, laat ik dan beginnen met hoe het zo gekomen is. ‘Wat gekomen, denk je nu misschien?’ Famme, de facebook page die je geliked hebt (enorm gewaardeerd, dank!) of Famme.nl waar je op terecht gekomen bent via vrienden, moeders van school, bevriende sites of omdat je misschien wel relatiecrisis, seks, kinderen, wanhoop hebt ingetikt op google. Maar, first things first.

We leven 2012 als op een goede dag mijn man (ik noem hem vanaf nu de man, dat lees ik vaak in columns en bekt wel lekker) me belt waar ik ben. Ik loop met baby Luca en Valentijn (2) op mijn vrije dag van speeltuin richting winkelstraat. ‘Oh, dan zie ik je zo.’ Terwijl ik ophang doemt in de verte de man al op en ik zie aan zijn loopje en de manier waarop hij met zijn hand in zijn krullenbos friemelt dat er iets belangrijks aan de hand is.

Niet nadenken

‘Wat vind je ervan om naar Kaapstad te verhuizen?’ Boem, deze had ik niet zien aankomen. De gezamenlijke droom om in het buitenland te wonen en te werken was recentelijk naar de achtergrond geschoven. Funda maakte inmiddels overuren op laptops, Ipad en mobiel en het Gooische twee-onder-een-kap huis lag binnen handbereik. Na in drie jaar tijd drie prachtige ventjes op de wereld te hebben gezet, had ik een nieuwe baan, ja een droombaan, waar ik pas een maand of twee werkte. Toch zei alles in mij meteen: doen, doen, doen. Niet nadenken, maar gaan. Die kleine gastjes zijn nog niet geworteld en de ervaring zal goed zijn. We zullen meer tijd hebben als gezin. Als ik niet meer fulltime werk en de kinderen niet van school, naar crèche, naar NSO worden gesleept kunnen we eindelijk zeggen: ‘Ja, het zit wel goed met de work/life/family/me-balans.’
Een goed verstaander voelt hem al aankomen.

Expat moeder wordt Famme

Het duurde nog bijna een jaar, maar we gingen. En nu, nu leven we 2014. Twee jaar later. Ik ga jullie hier nog veel lastig vallen met alle hilarische, hopeloze, ontroerende, geestige en verdrietige momenten die het leven van een expat-moeder in Zuid Afrika met zich meebrengt. Maar als ik deze stap niet had aangedurft, was Famme er nooit gekomen. Famme is ontstaan vanuit de liefde voor mooie verhalen, de liefde voor tijdschriften in een tijd van online communicatie. Delen, sharen, vrienden maken zonder ze ooit gezien te hebben, samen te zijn in een omgeving zonder vier muren. Famme ben ik, Famme ben jij. We zijn moeder, vrouw-van, vriendin, collega en bovenal zijn we onszelf. Hoewel we met de jaren best wat hebben ingeleverd. Ons goddelijke, strakke lijf bijvoorbeeld (ja, ik lieg een beetje). De vrijheid om een ticket naar NY te boeken, gewoon omdat het kan. De zin in seks omdat we nooit moe zijn van gebroken nachten en zorgen. Tijd om een boek te lezen of ‘The Wolf of Wallstreet’ te gaan zien op de dag dat ie uitkomt. Famme helpt je. Te lachen, te huilen (niet te vaak), een weg te vinden in THE JUGGLE OF LIFE.

Welkom bij Famme!

Reageer op artikel:
Expat moeder wordt hoofdredacteur
Sluiten